Vangschip

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een vangschip.

Een vangschip (ook vangboot of walvisjager, kortweg jager, Engels: catcher) is een klein, snel en wendbaar schip dat speciaal is uitgerust voor het jagen, vangen en doden van walvissen tijdens de walvisvaart op volle zee.

Boven de voorsteven van het vangschip bevindt zich het harpoenkanon waarmee de harpoenier de harpoen, vanaf de negentiende eeuw voorzien van een explosieve lading, in de walvis moet schieten. Toch kan het nog steeds twee uur duren voordat de walvis hieraan sterft [1]. Aan de harpoen is een lange tros bevestigd. Daarmee vangt het vangschip de walvis. Zogenaamde boeiboten verslepen vervolgens de gevangen walvis naar het walvisfabrieksschip, waar de walvis aan boord wordt gehesen om aan dek verwerkt te worden.

De walvisvaart waarbij de jacht op en vangst en verwerking van walvissen door een vloot van schepen op volle zee plaatsvindt heet "pelagische walvisvaart'. De enige Nederlandse maatschappij die deze vorm van walvisvaart heeft bedreven is de Nederlandsche Maatschappij voor de Walvischvaart (NMW). Naast de grote walvisfabrieksschepen Willem Barendsz (I) en Willem Barendsz (II) beschikte deze maatschappij per expeditie over circa acht tot veertien vangschepen.

Bronnen, noten en/of referenties
  • W.J.J. Boot, De Nederlandsche Maatschappij voor de Walvischvaart, Amsterdam, 1987, ISBN 9067071293