Veiligheidsspeld
Een veiligheidsspeld is een artikel om twee stukken stof aan elkaar vast te maken. Oorspronkelijk komt de veiligheidsspeld van de Mycenen, waarschijnlijk in de periode 3000-1200 voor Christus. Daar waren ze bekend als Fibula en werden precies hetzelfde gebruikt als tegenwoordig.
In 1849 werd de veiligheidsspeld opnieuw uitgevonden [1] door Walter Hunt. Door het aangaan van een weddenschap met een vriend voor $15, verloor hij de rechten op het octrooi. Deze vriend heeft het octrooi later weer doorverkocht voor $400 aan de ‘W. R. Grace and Company’.
Een veiligheidsspeld is gemaakt van stevig, maar buigzaam metaal. Door de parallelle zijden in te drukken, gaat de speld open. De veiligheid bestaat eruit, dat de punt van de speld veilig in het kapje verborgen zit. Vroeger werden ze veel gebruikt om luiers te bevestigen, tegenwoordig meer als tijdelijke oplossing bij kapotte kleding of als bevestigingsmiddel voor decoraties zoals corsages.
[bewerken] Punk
In de jaren 70 van de 20e eeuw werd de veiligheidsspeld een van de iconen van de punkbeweging en binnen die stroming in de jeugdcultuur onder meer gebruikt als voorloper van de piercing.
[bewerken] Referentie
- ↑ Walter Hunt. National Inventors Hall of Fame.
 |
Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Safety pins op Wikimedia Commons. |
 |
Zoek veiligheidsspeld op in het WikiWoordenboek. |
