Veiligheidsspeld

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een veiligheidsspeld
Het in 1849 verkregen octrooi op de veiligheidsspeld, nr. 6281

Een veiligheidsspeld is een gebruiksvoorwerp om twee stukken stof aan elkaar vast te maken. Oorspronkelijk komt de veiligheidsspeld van de Mycenen, waarschijnlijk in de periode 3000-1200 voor Christus. Daar waren ze bekend als Fibula en werden precies hetzelfde gebruikt als tegenwoordig.

In 1849 werd de veiligheidsspeld opnieuw uitgevonden door Walter Hunt.[1] Door het aangaan van een weddenschap met een vriend voor 15 dollar verloor hij de rechten op het octrooi. Deze vriend verkocht het octrooi later weer door voor 400 dollar aan de W. R. Grace and Company.

Een veiligheidsspeld is gemaakt van stevig, maar buigzaam metaal. Door de parallelle zijden in te drukken, gaat de speld open. De veiligheid bestaat eruit, dat de punt van de speld veilig in het kapje verborgen zit. Vroeger werden ze veel gebruikt om luiers te bevestigen, tegenwoordig meer als tijdelijke oplossing bij kapotte kleding of als bevestigingsmiddel voor decoraties zoals corsages.

Punk[bewerken]

In de jaren 70 van de 20e eeuw werd de veiligheidsspeld een van de iconen van de punkbeweging en binnen die stroming in de jeugdcultuur onder meer gebruikt als voorloper van de piercing.

Veiligheidsspeld in de punk
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Walter Hunt. National Inventors Hall of Fame
Icoontje WikiWoordenboek Zoek veiligheidsspeld op in het WikiWoordenboek.