Verbena

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Verbena
Verbena officinalis
Verbena officinalis
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Lamiiden
Orde: Lamiales
Familie: Verbenaceae (IJzerhardfamilie)
geslacht
Verbena
L. (1753)
Verbena officinalis in Deutschlands Flora in Abbildungen, van Sturm en Sturm (1796)
Verbena officinalis in Deutschlands Flora in Abbildungen, van Sturm en Sturm (1796)
Afbeeldingen Verbena op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Verbena op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Verbena is een geslacht van planten uit de IJzerhardfamilie (Verbenaceae). Het geslacht telt ongeveer 120 soorten van eenjarige en vaste, kruidachtige of licht verhoutende bloemplanten. De meeste daarvan komen van nature voor in Europa en Noord- en Zuid-Amerika.

Naam[bewerken]

De naam van het geslacht werd in 1753 voor het eerst geldig gepubliceerd door Carl Linnaeus in Species plantarum[1] en de daarbij behorende vijfde druk van Genera plantarum.[2] De naam komt uit het klassieke Latijn en betekent "heilige tak" of "heilig kruid".[3]

Systematiek[bewerken]

In de traditionele opvatting van het geslacht telt het ongeveer 250 soorten.[4] In 1995 splitsten Botta et al., op grond van het aantal chromosomen, het geslacht in drie kleinere geslachten.[5] Daarbij heeft Verbena sensu stricto een haploïde aantal van 7 chromosomen (n=7). De andere geslachten zijn Glandularia J.F. Gmel. (n=5), met ongeveer 80 soorten in Noord- en Zuid-Amerika,[6] en Junellia Moldenke (n=10), met ongeveer 50 soorten struiken die uitsluitend in Zuid-Amerika voorkomen (Verbena sect. Junellia (Moldenke) Tronc.).[7]

Soorten[bewerken]

De wel in tuinen aangeplante Verbena bonariensis

In Nederland komt van nature alleen Verbena officinalis (ijzerhard) voor.[8] In België wordt daarnaast als adventief ook wel Verbena supina gevonden.[9] Verschillende soorten en cultivars worden in tuinen aangeplant en kunnen vandaaruit ook wel verwilderd worden gevonden. Van Ooststroom noemde in de 19e druk van de Flora van Nederland (1977) als sierplanten die ook verwilderd kunnen voorkomen de soorten Verbena peruviana (L.) Britton (nu Glandularia peruviana (L.) Small), Verbena bonariensis L., Verbena rigida Spreng., Verbena bipinnatifida Nutt. (nu Glandularia bipinnatifida (Nutt.) Nutt.), Verbena bracteata Lag. et Rodr., Verbena canadensis (L.) Britton, Verbena hastata L., Verbena stricta Vent., Verbena supina L. en Verbena tenera Spreng. (nu Glandularia tenera (Spreng.) Cabrera).[10]

Bronnen

Noten en referenties

  1. Linnaeus, C. (1753). Species plantarum 1: 18
  2. Linnaeus, C. (1754). Genera plantarum ed. 5: 12
  3. Muller, F. & Renkema, E.H. (1970). Beknopt Latijns-Nederlands woordenboek. Wolters-Noordhoff, Groningen
  4. Verbena sensu lato in GRIN
  5. Botta, S.M., Martinez, S. & Mulguta de Romero, M.E. (1995). Novedades nomenclaturales en Verbenaceae. Hickenia 2: 127–128
  6. Glandularia in GRIN
  7. Junellia in GRIN (slechts een klein aantal soorten in de database)
  8. Van der Meijden, R. (1990). Heukels' Flora van Nederland, 20e druk: 338
  9. De Langhe, J.E. et al. (1983). Flora van België, het Groothertogdom Luxemburg, Noord-Frankrijk en de aangrenzende gebieden: 471
  10. Heukels, H. & Ooststroom, S.J. van (1977). Flora van Nederland, 19e druk: 529