Vs. (Pearl Jam)

Vs.
Studioalbum van Pearl Jam
(Albumhoes op en.wikipedia.org)
Uitgebracht	19 oktober 1993
Opgenomen	van maart tot mei 1993
Genre	Grunge
Duur	46:17
Label(s)	Epic Records
Producent(en)	Brendan O'Brien
Professionele recensie
* Allmusic link
Chronologie
Ten (1991)   1993 Vs.   Vitalogy (1994)
Singles van Vs.
Go Uitgegeven: 1993 Daughter Uitgegeven: 1993 Animal Uitgegeven: 1994 Dissident Uitgegeven: 1994
Portaal    Muziek

"Vs." (Versus) is het tweede muziekalbum van de Amerikaanse rockband Pearl Jam en is in oktober 1993 uitgegeven. De verkoop van Vs. brak na uitkomst het Amerikaanse record van totaal aantal verkochte platen in de eerste week na vrijgave: bijna 1 miljoen exemplaren. Dit record bleef tot 1998 staan.

Achtergrond

Het album werd uitgegeven in een tijdperk dat de band op het hoogtepunt van de eigen roem was: Ten was al miljoenen keren verkocht, zanger Eddie Vedder stond op de voorkant van het Amerikaanse toonaangevende blad Time en de band stond op de voorkant van Rolling Stone. Het album komt vanwege de exploderende verkopen in de eerste week logischerwijs op #1 binnen in de Amerikaanse Billboard 200 en blijft daar vijf weken staan. Het is de eerste #1-notering van Pearl Jam in de Verenigde Staten (ondanks de miljoenenverkopen van Ten heeft dit album nooit #1 bereikt in de Verenigde Staten). Vs. is inmiddels meer dan zeven miljoen keer in de Verenigde Staten verkocht.

Deze verkoopcijfers werden behaald ondanks het feit dat Pearl Jam had besloten commerciële promotieactiviteiten te beperken, inclusief het produceren van muziekvideo's en het geven van interviews en tv-optredens.

Het album werd geproduceerd door Brendan O'Brien en was het eerste album met drummer Dave Abbruzzese, die de band in 1991 was komen versterken (toen opnames voor Ten al waren afgerond).

De opnames voor Vs. werden in de eerste helft van 1993 gedaan. In februari 1993 werkte de band in Seattle, in maart 1993 werd dit voortgezet in Nicasio, Californië. De bandleden voelden de druk van het succesvolle debuutalbum Ten. Gitarist Mike McCready zei hierover in 2002: "The band was blown up pretty big and everything was pretty crazy" (De band was enorm opgeblazen en het was een grote gekte). Tegenstellingen binnen de band kwamen duidelijker naar voren; drummer Abbruzzese noemde de opnameplek in Californië een "paradijs", terwijl zanger Eddie vedder zei: "I fucking hate it here...I've had a hard time...How do you make a rock record here?" (Ik haat het hier. Het was moeilijk. Hoe kun je hier een rockplaat maken?).

Om de intensiteit van de opnames te behouden, sliep Vedder onder meer in zijn truck en de sauna van de opnamestudio. Achteraf zei Vedder over deze periode: "The second record, that was the one I enjoyed making the least...I just didn't feel comfortable in the place we were at because it was very comfortable. I didn't like that at all" (Het tweede album was het moeilijkst voor me om te maken. Ik voelde me niet lekker op de plek waar we waren omdat het erg comfortabel was. Daar hield ik niet van).

Achteraf heeft de band zeker de helft van de nummers aangepast. Zanger Eddie Vedder was zo ongelukkig met bepaalde nummers, dat hij er niet meer naar kon luisteren.

De muziek

Het album wordt als diverser en ruwer dan voorganger Ten gezien. De ruwere nummers zijn "Go", "Animal", "Blood", "Rearviewmirror" en "Leash". Er staan twee akoestische ballads op het album: "Daughter" en "Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town". In een interview in 2002 zegt Stone Gossard over het album: "We got our 'heavyosity' out on that record" (Ons zwaarder werk staat op dat album).

Op het album komen persoonlijke, sociale en politieke thema's aan bod. "Daughter" gaat over een kind dat door haar eigen ouders wordt mishandeld omdat ze haar beperkte leervermogen niet begrijpen. Dissident behandelt een vrouw die een politieke vluchteling opneemt. "Eldery Woman" gaat over een oude vrouw die haar hele leven in een kleine stad heeft doorgebracht.

"Glorified G" gaat over de wapencultuur in de Verenigde Staten en ontstond door een opmerking van Abruzzese dat hij twee wapens had gekocht. "W.M.A." werd geïnspireerd door een incident buiten de opnamestudio waar een donkere vriend van Vedder op een andere manier door de politie werd benaderd dan de blanke Vedder. Time Magazine schrijft over het nummer: "The song W.M.A. is a critique of an actual crime in which a black man named Malice Green was beaten to death with flashlights by Detroit police". (Het nummer W.M.A. is een kritisch nummer over een waargebeurde misdaad waarbij een donkere man genaamd Malice Green door de politie van Detroit met zaklampen werd doodgeslagen)

"Rearviewmirror" wordt door Vedder beschreven als "being in a car, leaving… a bad situation" (Met de auto een slechte situatie achterlaten) en Rats als het idee dat "rats are probably a hell of a lot more admirable than humans" (Ratten zijn waarschijnlijk meer bewonderingswaardig dan mensen). "Leash" betreft hetzelfde meisje waarover het Ten-nummer Why Go gaat. Vedder zei over Indifference dat het gaat over (een poging) iets te doen om levens van anderen beter te maken, ook al betekent dit door een hel te gaan.

Composities

Alle teksten zijn geschreven door Eddie Vedder, alle muziek is geschreven door Dave Abbruzzese, Jeff Ament, Stone Gossard, Mike McCready en Vedder.

Nr.	Titel	Duur
1.	Go	3:12
2.	Animal	2:49
3.	Daughter	3:55
4.	Glorified G	3:26
5.	Dissident	3:35
6.	W.M.A.	5:59
7.	Blood	2:50
8.	Rearviewmirror	4:44
9.	Rats	4:15
10.	Elderly Woman Behind the Counter in a Small Town	3:15
11.	Leash	3:09
12.	Indifference	5:02
46:17

Bronnen, noten en/of referenties