Waterdrieblad

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Waterdrieblad
Menyanthes trifoliata - Köhler–s Medizinal-Pflanzen-225.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Campanuliden
Orde: Asterales
Familie: Menyanthaceae
Geslacht: Menyanthes
Soort
Menyanthes trifoliata
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Het waterdrieblad (Menyanthes trifoliata) is een plant uit de watergentiaanfamilie (Menyanthaceae). Het geslacht Menyanthes is monotypisch, wat wil zeggen dat Menyanthes trifoliata de enige soort in dit geslacht is. Het waterdrieblad staat op de Nederlandse Rode Lijst van planten als algemeen voorkomend maar sterk afgenomen.

In Nederland is het waterdrieblad vrij algemeen. De soort komt voor in poelen, meren, sloten en veengebieden. De stengels zijn kruipend of ze wortelen onder water in de modder. Boven water zitten de drietallige bladeren en de rood-witte bloemtrossen.

Kenmerken[bewerken]

Het blad is drietallig en 3,5-7 cm lang. Het blad is omgekeerd eirond en gaafrandig. De bladsteel is lang en heeft een schede.

De bloem is rood met wit of roze en heeft een doorsnede van circa 1,5 cm. Er zijn vijf kroonblaadjes met slippen die behaard ('gebaard') zijn.

De bloemen vormen een piramidevormige tros die aanwezig is van mei tot juli.

Het waterdrieblad draagt een bolvormige doosvrucht.

Toepassingen[bewerken]

De plant bevat een bittere stof die vroeger gebruikt werd als tonicum en kalmeringsmiddel. De stof wordt ook in homeopathie toegepast zoals beschreven door Samuel Hahnemann in zijn Materia Medica Pura.

Externe link[bewerken]