Wet van Joule

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De wet van Joule geeft het verband weer tussen de hoeveelheid warmte (energie) die in een weerstand wordt gegenereerd door een elektrische stroom. De wet is genoemd naar James Prescott Joule. De wet van Joule luidt:

W = I^2 \cdot R \cdot t

waarin:

W energie in joule (J)
I stroom in ampère (A)
R weerstand in Ohm ) (Ω)
t tijd in seconde (s)

Hydraulisch analoog[bewerken]

Bij de energiebalans van grondwaterstroming wordt een hydraulisch analoog van de wet van Joule gebruikt [1] :

 {dE \over dx} = {v_x^2 \over K}

waarin:

dE/dx = wrijvingsverlies van hydraulische energie (E) in de stroomrichting (x) per eenheid van tijd (m/dag) – vergelijkbaar met W/t (zie wet van Darcy)
v_x = stroomsnelheid in x-richting (m/dag) – vergelijkbaar met I
K = doorlatendheid van de grond (m/dag) – de doorlatendheid is omgekeerd evenredig met de stromingsweerstand die vergelijkbaar is met R

Zie ook[bewerken]

Referenties[bewerken]

  1. J.Boonstra and K.V.G.K.Rao, 1996, The energy balance of groundwater flow. In: V.P.Singh and B.Kumar (eds.), 1996, Subsurface-Water Hydrology, p. 153-160, Vol.2 of the Proceedings of the International Conference on Hydrology and Water Resources, New Delhi, India, 1993. Kluwer Academic Publishers, Dordrecht, The Netherlands. ISBN 978-0-7923-3651-8 . Download van webpagina : [1] , of direct als PDF : [2]