Zilverchloride
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Zilverchloride | |
|---|---|
| Structuurformule en molecuulmodel | |
| Algemeen | |
| Molecuulformule | AgCl |
| IUPAC |
Zilver[I]chloride
|
| Andere namen |
chloorargyriet, hoornzilver
|
| Molmassa | 143,32 g/mol |
| CAS-nummer | 7783-90-6 |
| Beschrijving | witte, naar bleek-rose en paarsblauw verkleurende kristallen |
| Vergelijkbaar met | zilverbromide, zilverjodide |
| Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen | |
| Risico (R) en veiligheid (S) | R-zinnen: S-zinnen: 24/25 |
| Opslag | licht gevoelig |
| Fysische eigenschappen | |
| Aggregatietoestand | vast |
| Kleur | wit naar rose naar bleek blauwpaars |
| Dichtheid | 5,56 g/cm³ |
| Smeltpunt | 445 °C |
| Kookpunt | 1550 °C |
| Slecht oplosbaar in | water |
| Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar) | |
Zilverchloride (AgCl) behoort tot de zilverhalogeniden. Het is een zout dat gevoelig is voor licht (fotolyse) en kan worden gebruikt in de fotografie. Bij blootstelling aan licht vormt zich metallisch zilver.
Zilverchloride komt (zeldzaam) in de natuur voor als het mineraal chlorargyriet.
[bewerk] toepassingen
Een laagje zilverchloride maakt van de zilverchloride-elektrode een stabiele referentie-elektrode.
Een andere toepassing van AgCl is in brillenglazen die bij fel licht vanzelf donkerder worden.
Zilverchloride wordt in de analytische chemie niet vaak als reagens gebruikt. De stof ontstaat wel als het gemeten reactieproduct bij veel bepalingen van chloride. Ook tijdens het oplossen van zilvernitraat in kraanwater wordt het gevormd door de concentratie chloride die daarin doorgaans aanwezig is.

