Zilverchloride

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zilverchloride
Structuurformule en molecuulmodel
Roosterstructuur van zilverchloride
Roosterstructuur van zilverchloride
Zilverchloride
Zilverchloride
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
AgCl
IUPAC-naam zilver(I)chloride
Andere namen chloorargyriet, hoornzilver
Molmassa 143,3212 g/mol
SMILES
Cl[Ag]
InChI
1S/Ag.ClH/h;1H/q+1;/p-1
CAS-nummer 7783-90-6
EG-nummer 232-033-3
PubChem 24561
Beschrijving Witte kristallen
Vergelijkbaar met zilverbromide, zilverjodide
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Milieugevaarlijk
Waarschuwing
H-zinnen H400
EUH-zinnen geen
P-zinnen P273
Opslag Op een donkere plaats
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Kleur wit
Dichtheid 5,56 g/cm³
Smeltpunt 445 °C
Kookpunt 1550 °C
Slecht oplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Zilverchloride (AgCl) behoort tot de zilverhalogeniden. Het is een zout dat gevoelig is voor licht (fotolyse) en kan worden gebruikt in de fotografie. Bij blootstelling aan licht vormt zich metallisch zilver.

Zilverchloride komt in de natuur voor als het zeldzame mineraal chloorargyriet.

Toepassingen[bewerken]

Een laagje zilverchloride maakt van de zilverchloride-elektrode een stabiele referentie-elektrode.

Een andere toepassing van zilverchloride is in fotochrome brillenglazen, die bij fel zonlicht vanzelf donkerder worden.

Zilverchloride wordt in de analytische chemie niet vaak als reagens gebruikt. De stof ontstaat wel als het gemeten reactieproduct bij veel bepalingen van chloride. Ook tijdens het oplossen van zilvernitraat in kraanwater wordt het gevormd door de concentratie chloride die daarin doorgaans aanwezig is.