Zinkpyrithion

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zinkpyrithion
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van zinkpyrithion
Structuurformule van zinkpyrithion
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
C10H8N2O2S2Zn
IUPAC-naam bis(1-hydroxy-2(H)pyridinethionato)zink
Andere namen 2-mercaptopyridine-1-oxide zinkzout; zinkpyridine-2-thiol-N-oxide;
Molmassa 317,72 g/mol
SMILES
C1=CC=[N+](C(=C1)[S-])[O-].C1=CC=[N+](C(=C1)[S-])[O-].[Zn+2]
CAS-nummer 13463-41-7
EG-nummer 236-671-3
PubChem 415267
Beschrijving bijna wit poeder
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vast
Dichtheid 1,78 g/cm³
Smeltpunt 240 °C
Onoplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

Zinkpyrithion of pyrithionzink is een coördinatiecomplex van zink en pyrithion (1-hydroxy-2-pyridinethion), dat een brede schimmelwerende en antibacteriële werking heeft. Het is een bijna wit poeder, zo goed als onoplosbaar in water. Het is een veel gebruikt ingrediënt in antiroos-shampoos, die 1 tot 2 procent zinkpyrithion bevatten. In combinatie met koper(I)oxide wordt het ook gebruikt in aangroeiwerende verf. Verder is het een conserveermiddel in vele hygiënische en cosmetische producten, plastics, verven en vloeistoffen voor metaalbewerking.