Édouard Philippe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Édouard Philippe
Édouard Philippe
Édouard Philippe
Geboren 29 november 1970
Rouen, Frankrijk
Politieke partij PS (jaren 90), UMP (2002-2015), LR (sinds 2015)
Premier van Frankrijk
Huidige functie
Aangetreden 15 mei 2017
President Emmanuel Macron
Voorganger Bernard Cazeneuve
Burgemeester van Le Havre
Aangetreden 24 oktober 2010
Einde termijn 20 mei 2017
Parlementslid
Aangetreden 23 maart 2012
Einde termijn 15 juni 2017
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Édouard Philippe (/e.dwaʁ fi.lip/) (Rouen, 29 november 1970) is een Frans politicus. Op 15 mei 2017 werd hij door de Franse president Emmanuel Macron benoemd tot eerste minister.

Levensloop[bewerken]

Als zoon van twee leraars Frans deed hij zijn middelbare studies in Bonn. Hij vervolgde met studies in Sciences Po (promotie 1992) en bij de École nationale d'administration (promotie Marc Bloch 1995-1997).

Hij begon in 1997 zijn carrière bij de Conseil d'État en specialiseerde zich in het recht van de openbare aanbestedingen.

Tijdens zijn studies was hij lid van de socialistische partij, in de strekking Michel Rocard. Nadien evolueerde hij naar rechts.

In 2001 werd hij tot gemeenteraadslid verkozen in Le Havre en werd adjoint-au-maire bij Antoine Rufenacht, belast met de juridische zaken.

In 2002 was hij (zonder succes) kandidaat bij de parlementsverkiezingen. Datzelfde jaar nam hij deel aan de oprichting van de UMP, de politieke partij die de opvolging nam van de RPR en de ambitie had de grote volkspartij te zijn van rechts en centrumrechts. Hij werd er directeur-generaal van, tot in 2004, toen Alain Juppé ontslag nam. Vervolgens werd hij advocaat. Hij werd ook verkozen tot raadslid in de Conseil Régional van de toenmalige regio Haute-Normandie.

In 2007 werd hij kabinetsmedewerker bij Alain Juppé, minister van Leefmilieu, Ontwikkeling en Ruimtelijke Ordening. In 2008 werd hij raadslid in de Conseil Général voor het departement Seine-Maritime.

In het gemeentebestuur van Le Havre werd hij als adjoint-au-maire belast met economische ontwikkeling, haven, werkgelegenheid, opleiding, internationale betrekkingen. In 2009 wijzigde dit naar stedenbouw, huisvesting, haven.

In oktober 2010 werd hij burgemeester van Le Havre, in opvolging van Antoine Rufenacht. In 2014 werd hij bij de gemeenteraadsverkiezingen herkozen in Le Havre, met 52,04 % van de stemmen.

In juni 2016 nam hij in Dresden deel aan een bijeenkomst van de Bilderberggroep.[1]

Presidentsverkiezingen 2017[bewerken]

Bij de presidentsverkiezingen van 2017 behoorde Philippe tot het campagneteam van Alain Juppé voor de voorverkiezingen binnen de Les Républicains. Hij was een van zijn twee woordvoerders. Na de voorverkiezingen, toen François Fillon het gewonnen had, behoorde Philippe tot zijn campagneteam, maar trok zich terug op 2 maart 2017, na het zich ontwikkelen van de affaire François Fillon.

In 2017 stelde hij zich geen kandidaat voor de parlementaire verkiezingen, omwille van de cumul met zijn andere mandaten.

Premier van Frankrijk[bewerken]

Op 15 mei 2017 werd hij benoemd tot eerste minister van Frankrijk, hiermee een rol spelende als exponent van de verbinding tussen links en rechts die Emmanuel Macron tot stand wil brengen.[2]

Hij nam ontslag als burgemeester van Le Havre en werd op 28 mei opgevolgd door zijn 'premier-adjoint'.

Zie ook[bewerken]

Publicaties[bewerken]

  • Des hommes qui lisent, J. C. Lattès, Parijs, 2017.

Samen met Gilles Boyer schreef Philippe twee politieke romans:

  • L'heure de vérité, Parijs, Flammarion, 2007.
  • Dans l'ombre, Parijs, Jean-Claude Lattès, 2011

Privé[bewerken]

Philippe is getrouwd met Édith Chabre, directrice van de École de droit bij het Instituut voor politieke studies, Universiteit Parijs 2.

Hij is amateur-bokser en traint driemaal per week. Hij trof in Matignon de bokszaal aan die Manuel Valls er liet inrichten.

Externe links[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Gaël TCHAKALOFF, Lapins et Merveilles, Parijs, Flammarion.