François Fillon

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zie het artikel Niet te verwarren met de Franse middeleeuwse dichter François Villon.
François Fillon
Dédicace F Fillon 06297 (cropped).JPG
Geboren 4 maart 1954
Le Mans in Frankrijk
Politieke partij RPR, UMP, Les Républicains
Partner Penelope Clarke
Religie Rooms-katholiek
Premier van Frankrijk
Aangetreden 17 mei 2007
Einde termijn 15 mei 2012
President Nicolas Sarkozy
Voorganger Dominique de Villepin
Opvolger Jean-Marc Ayrault
Minister van Ruimtelijke ordening
Aangetreden 22 februari 2012
Einde termijn 15 mei 2012
Voorganger Nathalie Kosciusko-Morizet
Opvolger Nicole Bricq duurzaamheid
Cécile Duflot huisvesting
Minister van Onderwijs
Aangetreden 31 maart 2004
Einde termijn 2 juni 2005
Premier Jean-Pierre Raffarin
Voorganger Luc Ferry
Opvolger Gilles de Robien
Minister voor Sociale zaken
Aangetreden 7 mei 2002
Einde termijn 31 maart 2004
Premier Jean-Pierre Raffarin
Voorganger Élisabeth Guigou
Opvolger Jean-Louis Borloo
Portaal  Portaalicoon   Politiek

François Charles Armand Fillon (Le Mans, 4 maart 1954) is een Franse advocaat en politicus. Van 17 mei 2007 tot 16 mei 2012 was hij premier van Frankrijk onder president Nicolas Sarkozy. Beiden zijn van dezelfde politieke partij, Les Républicains (LR).

Politieke loopbaan[bewerken]

In de politiek heeft hij verscheidene functies bekleed. Van 1981 tot 2005 zat hij in de Assemblée nationale, de Franse Tweede Kamer, daarna vanaf 18 september 2005 tot aan zijn benoeming als premier in 2007 in de Senaat, de Franse Eerste Kamer. In de herfst van 2004 was hij al eens eerder voor korte tijd lid van de Senaat geweest.

Als lid van de UMP werd Fillon in 2002 minister van Sociale Zaken onder premier Jean-Pierre Raffarin en hervormde hij de wet van de 35-urenweek en het Franse pensioensysteem, met controverse als gevolg. Hij werd minister van Onderwijs in 2004 en stelde de veel besproken Fillonwet inzake het onderwijs voor. In 2005 werd hij niet opgenomen in de nieuwe regering onder leiding van Dominique de Villepin, maar werd wel benoemd tot senator voor het departement Sarthe.

Nicolas Sarkozy werd bij de presidentsverkiezingen van 2007 tot de nieuwe president van Frankrijk gekozen. Hij benoemde Fillon als zijn premier. Fillon bleef dat gedurende de hele ambtsperiode van Sarkozy, hij leidde drie regeringen: Regering-Fillon I, II en III. Fillon nam ontslag na de nederlaag van Sarkozy tegen François Hollande in de Franse presidentsverkiezingen van 2012.

Van 1983 tot 2001 was Fillon burgemeester van zijn woonplaats Sablé-sur-Sarthe.

Presidentskandidaat[bewerken]

Fillon nam in november 2016 deel aan de voorverkiezingen voor de officiële presidentskandidaat van LR voor de presidentsverkiezingen van 2017. Bij de eerste ronde van de voorverkiezingen van 20 november 2016 verwierf hij de meeste stemmen.[1] Thema's tijdens zijn campagne waren een kleinere overheid en betere betrekkingen met het Rusland van Vladimir Poetin.[1] Zijn grootste uitdager binnen Les Républicains was Alain Juppé die doorgaat voor gematigder. Fillon versloeg Juppé op 27 november in de tweede ronde.[2]

Affaire Fillon[bewerken]

Le Canard enchaîné beschuldige Fillon er in januari 2017 twee keer onder andere van, dat hij zijn vrouw Penelope Clarke als parlementair assistent in dienst had genomen. Ondanks een redevoering op 5 maart op de Trocadéro[3] kon hij de kiezers niet meer voor zich winnen. Hij kwam niet door de eerste van de twee ronden bij de presidentsverkiezingen.

Persoonlijke aangelegenheden[bewerken]

Fillon is gehuwd met de Welshe Penelope Clarke. Ze hebben vijf kinderen en wonen in het uit de 12e eeuw stammende Château de Beaucé aan het riviertje de Sarthe.

In zijn vrije tijd jogt hij en doet hij aan autoracen. Dit laatste doet hij graag op het autocircuit van Le Mans in zijn departement Sarthe. In 2003 deed hij met Henri Pescarolo als coureur in een Ferrari 250 GT mee aan de 24 uur van Le Mans Classic.

Fillon is een praktiserend katholiek[4] en een bewonderaar van de Britse oud-premier Margaret Thatcher.[1] Hij beschouwt zichzelf echter primair als een pragmaticus.[5]

Voorganger:
Dominique de Villepin
Premier van Frankrijk
regering-Fillon I
regering-Fillon II
regering-Fillon III

2007 - 2012
Opvolger:
Jean-Marc Ayrault