0 (cijfer)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Beluister

(info)

Het cijfer 0 (nul) wordt gebruikt in getalsystemen waarin de positie van het cijfer zijn waarde aanduidt. Zo komt in het getal 10 het cijfer 0 overeen met 0 eenheden. In het getal 2033, komt de 0 overeen met 0 honderdtallen. De nul is dus van belang voor de waardeaanduidingen van de overige cijfers in het getal.

Geschiedenis[bewerken]

Het gebruik van een soort nul in deze positie werd al toegepast door de Babyloniërs rond 450 v.Chr. Zij duidden een lege plaats in een rij met cijfers aan met twee wiggen. Zij kenden het getal nul echter niet. De oudst bekende tekst die een decimaal positiestelsel gebruikte, inclusief de nul, is een Jaïn tekst uit India genaamd Lokavibhaaga, uit 458 n.Chr. Deze tekst gebruikt Sanskriet numerieke woorden als cijfers, met het Sanskriet woord voor leegte voor nul.[1] Het eerst bekende gebruik van een speciale glief (teken) voor decimale cijfers die een onbetwijfelbare voor het symbool van het cijfer nul, een kleine cirkel, is, is te vinden op een stenen inscriptie gevonden bij de Chaturbhuja Temple in Gwalior in India, daterend uit 876 v.Chr. [2][3] Er zijn vele documenten op koperen platen gevonden, met een kleine o, maar de authenticiteit hiervan wordt betwijfeld.[4] Via Arabische invloeden kwam het cijfer nul ook terecht in de westerse wiskunde. Ons woord "cijfer" is afkomstig van het Arabische sifr, dat "nul" betekent.

Zie ook[bewerken]