3G

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Mobiele telefonie
Generaties

0G

0.5G

1G

2G

2.5G

2.75G

3G

3.5G

3.75G

3.9G

4G

3G (Derde Generatie) is de generatie van standaarden en technologie van mobiele telefoons, na 2G. Het is gebaseerd op de standaardenfamilie van het International Mobile Telecommunications-programma, "IMT-2000" (door de ITU, de International Telecommunication Union). 3G-technologie geeft mobiele gebruikers een breder bereik van diensten met geavanceerde mogelijkheden, en een grotere netwerksnelheid. Deze diensten bevatten onder meer VoIP (internettelefonie), Videoconferentie en breedbandinternettoegang, in een mobiele omgeving.

Typerende snelheden liggen tussen 5 en 10 Mb/s (megabit per seconde) en komen qua grootte-orde overeen met breedbandsnelheden op vaste verbindingen (ADSL en kabel).

3G-technieken zijn in 2001 ontwikkeld in Japan door 3GPP en voor het eerst in gebruik genomen in Azië rond 2002, gevolgd door de VS. De World Administrative Radio Conference heeft hiervoor 230 MHz-spectrum vrijgegeven aan 2 GHz voor 3G-netwerken. Hierdoor kon een mobiele gebruiker toen een draadloze verbinding tot stand brengen met de volgende gemiddelde snelheden:

  • 144 kbit/s in de auto (of tijdens andere snelle verplaatsing)
  • 384 kbit/s indien men aan het wandelen is
  • 2 Mbit/s op een vaste locatie
3G UMTS mast