ANSI-tekenset

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
De Windows ANSI-tekenset.

De term ANSI-tekenset wordt in Microsoft Windows gebruikt voor een bepaalde extended ASCII-tekenset.

ANSI en ASCII[bewerken]

De ASCII-tekenset bevat 128 tekens en gebruikt daarvoor 7 bits. Bij het opslaan van een ASCII-teken wordt in een byte het 8e bit op 0 gezet. Als het achtste bit gebruikt wordt voor de representatie van extra tekens, wordt dit extended ASCII genoemd. Bij extended ASCII kunnen de extra tekens gebruikt worden om bijvoorbeeld letters met accenten weer te geven of om lijnen te trekken.
Zie verder bij ASCII.

In Windows 95 en latere versies van dit besturingssysteem wordt de term "ANSI" gebruikt voor de nationale tekenverzameling die door het systeem wordt ondersteund. In Noord-Amerika en West-Europa is dit de set CP1252, die voor het grootste gedeelte overeenkomt met de tekenset ISO 8859-1.

Dit ter vervanging van de tekensets CP437 en CP850, die worden gebruikt door MS-DOS-programma's. CP437 en CP850 gebruiken wel allebei 256 tekens. De verschillen zijn dat CP850 meer diakritische tekens en symbolen bevat ten koste van enkele lijntekensymbolen (niet allemaal) die in een grafische omgeving niet meer nodig zijn. CP850 bevat bijna alle tekens die ook in ISO-8859-1 voorkomen, maar op andere posities.

Toen Microsoft met Windows begon, werd een tekenset gekozen zonder de lijntekensymbolen. Microsoft noemde de tekenset consequent ANSI, met ANSI-lettertypen etc.
In Windows is het nog steeds mogelijk CP437-tekens in te typen. Door de Alt-toets ingedrukt te houden, en op het numerieke deel van het toetsenbord 130 in te toetsen, ontstaat het teken: é. In feite wordt de code 130 (van CP437) omgezet naar code 233 van de ANSI-tekenset. De code van de ANSI-tekenset kan ook ingevoerd worden door Alt+0233 te kiezen. Op dezelfde manier zal Windows een tekstbestand uit MS-DOS (gecodeerd volgens CP437) omzetten naar ANSI.

Andere standaarden[bewerken]

De eerste 256 tekens van de Unicode-tekenset zijn gelijk aan die van ISO-8859-1.

Tegenwoordig wordt vooral met de ISO-standaarden gewerkt. Daarbij is ISO-8859-1 voor Europa, maar bevat geen euroteken. Dus kwam er ISO-8859-15, die op dit moment de gangbare tekenset voor Europa is.

Externe links[bewerken]