Aanranding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het zedenmisdrijf aanranding, of formeel feitelijke aanranding van de eerbaarheid, is iemand dwingen tot het plegen of ondergaan van een ontuchtige handeling. Vaak komt dit neer op het ongewenst aanraken of laten aanraken van geslachtsdelen. Ook zoenen onder dwang is aanranding.[bron?]

Onder dwang zijn alle seksuele handelingen ontuchtig, alle handelingen die gericht zijn op seksueel genot. Ook ontuchtig zijn alle handelingen die tegen het gevoel van zedelijkheid in de maatschappij ingaan.

Het grote verschil met verkrachting is dat bij een verkrachting sprake is van binnendringen van het lichaam en bij aanranding niet. Sinds maart 2013 is tongzoenen een uitzondering op deze vuistregel in Nederland.

Situatie in België[bewerken]

De wetgever heeft geen definitie voorzien van "aanranding van de eerbaarheid" in het strafwetboek. Aangenomen wordt dat sprake moet zijn van een inbreuk op de seksuele onaantastbaarheid en dat er geen geldige toestemming is bij het slachtoffer. Bovendien is een fysieke aantasting vereist.

Er wordt een onderscheid gemaakt tussen aanranding met geweld en aanranding zonder geweld.
De "gewone" aanranding met geweld wordt bestraft met maximaal 5 jaar gevangenisstraf. De leeftijd van het slachtoffer is een verzwarende omstandigheid, wat kan leiden tot een zwaardere bestraffing.
Het strafwetboek voorziet eveneens een bestraffing indien het slachtoffer jonger is dan 16 jaar, zelfs als er geen sprake is van geweld. De redenering hierachter is dat iemand jonger dan 16 nooit een geldige toestemming kan geven tot een seksuele handeling.

Situatie in Nederland[bewerken]

Voor aanranding zou het niet noodzakelijk zijn dat er fysiek contact plaatsvindt. Volgens de Hoge Raad moet er dan wel sprake zijn van enige vorm van interactie, die relevant is voor het dwingen of dulden van de ontucht, tussen de dader en het slachtoffer.[1] Het heimelijk filmen van een persoon valt daarom niet onder aanranding, omdat er geen sprake is van de nodige internactie.[2] Dit verandert ook niet zomaar als het slachtoffer naakt is, omdat het heimelijk fotograferen van een naakt persoon niet een ontuchtige handeling op zich is, ook niet als de dader de foto's wil gebruiken ter bevrediging van zijn eigen lustgevoelens.[3] Daarbij is ook van belang dat het Wetboek van Strafrecht ook een strafbaarstelling kent voor het onder bepaalde omstandigheden heimelijk filmen en fotograferen van personen.[4][5] Slechts in uitzonderlijke situaties zal er daarom sprake kunnen zijn van aanranding zonder dat fysiek contact plaatsvindt. Het gaat dan bijvoorbeeld om zaken waarin de dader het slachtoffer in een situatie brengt waarbij zij wel moet toekijken hoe de dader zichzelf ontkleedt en bevredigt.[6]

Nederlandse Wet
Wet(boek): Strafrecht
Artikel: 246
Omschrijving:

Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen, wordt, als schuldig aan feitelijke aanranding van de eerbaarheid, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste acht jaren of geldboete van de vijfde categorie.

Nederlandse Wet
Wet(boek): Strafrecht BES
Artikel: 252
Omschrijving:

Hij die door geweld of een andere feitelijkheid of bedreiging met geweld of een andere feitelijkheid iemand dwingt tot het plegen of dulden van ontuchtige handelingen, wordt, als schuldig aan feitelijke aanranding van de eerbaarheid, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zestien jaren.

Zie ook[bewerken]