Analciem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Het mineraal analciem of analciet is een gehydrateerd natrium-aluminium-silicaat met de chemische formule NaAl(Si2O6)·(H2O). Het tectosilicaat behoort tot de zeolieten.

Analciem

Eigenschappen[bewerken | brontekst bewerken]

Het witte, of grijs-, groen-, geelwittige analciem heeft een glasglans, een witte streepkleur en een onduidelijke splijting volgens de kristalvlakken [100], [010] en [001]. De gemiddelde dichtheid is 2,3 en de hardheid is 5. Het kristalstelsel is triklien en het mineraal is niet radioactief.

Naam[bewerken | brontekst bewerken]

De naam van het mineraal analciem is afgeleid van Oudgrieks ἀνάλκιμος (analkimos), "zwak", vanwege de zwakke elektrische lading die door het mineraal gegenereerd wordt bij wrijving.

Voorkomen[bewerken | brontekst bewerken]

Analciem is een van de meest voorkomende zeolieten en komt vooral voor in basalten en andere mafische gesteenten die geassocieerd worden met zeolieten. De typelocatie is gelegen vlak bij Catanes op de Cycloop-eilanden van Italië.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]