Anatoli Bondartsjoek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Anatoli Bondartsjoek
Anatoli Bondartsjoek in 1972.
Anatoli Bondartsjoek in 1972.
Volledige naam Anatoli Pavlovitsj Bondartsjoek
Geboortedatum 31 mei 1940
Geboorteplaats Starokonstantinov
Nationaliteit Vlag van Sovjet-Unie (1980-1991) Sovjet-Unie (1940-1991)
Vlag van Oekraïne Oekraïne
Lengte 1,83 m
Gewicht 113 kg
Sportieve informatie
Discipline kogelslingeren
Eerste titel Sovjet-kampioen kogelslingeren 1969
OS 1972, 1976
Extra Wereldrecordhouder kogelslingeren 1969-1971; olympisch recordhouder kogelslingeren 1972-1976
Portaal  Portaalicoon   Atletiek
Postzegel ter ere van de olympische titel van Anatoli Bondartsjoek in 1972.

Anatoli Pavlovitsj Bondartsjoek (Russisch: Анато́лий Па́влович Бондарчу́к) (Starokonstantinov, 31 mei 1940) is een voormalige Sovjet-atleet, die gespecialiseerd was in het kogelslingeren. Hij werd in deze discipline olympisch kampioen, Europees kampioen, meervoudig nationaal kampioen en had twee jaar lang het wereldrecord in handen.

Biografie[bewerken]

Goud plus record op EK[bewerken]

Bondartsjoek ontwikkelde zich als kogelslingeraar slechts langzaam. Zo deed hij er negen jaar over om zijn worpen in de buurt van de 70 meter te doen belanden. Dat lukte hem pas in 1967. Twee jaar later behaalde hij zijn eerste grote succes. Hij won toen de gouden medaille op de Europese kampioenschappen van 1969 in Athene. Met een wereldrecord van 74,68 m versloeg hij zijn landgenoot Romuald Klim (zilver) en de Oost-Duitser Reinhard Theimer (brons). Later dat jaar verbeterde hij het wereldrecord tot 75,48, waarmee hij de eerste ter wereld werd die de grens van 75 meter overschreed. Dit record hield stand tot 4 september 1971, toen het werd verbroken door de West-Duitser Walter Schmidt.
Overigens hadden beiden een maand eerder de boot nog gemist. Want op de EK in Helsinki hadden de oude noch de toekomstige nieuwe wereldrecordhouder kunnen voorkomen, dat de Duitser Uwe Beyer in de Finse hoofdstad bij het kogelslingeren met 72,36 aan het langste eind had getrokken, gevolgd door de Oost-Duitser Theimer met 71,80. Bondartsjoek had het er als derde met 71,40 nog het beste vanaf gebracht. Schmidt was met 70,54 niet verder gekomen dan een vijfde plaats.

Olympisch goud[bewerken]

In 1972 speelde Anatoli Bondartsjoek op de Olympische Spelen van München echter weer een hoofdrol en veroverde de gouden medaille. Met een beste poging van 75,50 versloeg hij de Oost-Duitser Jochen Sachse (zilver; 74,96) en zijn landgenoot Vasilii Chmelevski. Vier jaar later moest hij met 75,48 genoegen nemen met een bronzen medaille. Deze wedstrijd werd gewonnen door zijn landgenoot en latere pupil Joeri Sedych met 77,52.

Trainer[bewerken]

Nog tijdens zijn atletiekcarrière startte Bondartsjoek, die een doctoraat in de Pedagogische Wetenschappen had behaald aan de universiteit van Kiev, tevens als trainer. Joeri Sedych was een van zijn eerste en bekendste pupillen, die zijn leermeester dus op de Spelen in Montreal wist te verslaan. Nadien ontwikkelde Bondartsjoek zich tot een van de beste kogelslingertrainers ter wereld. Hij begeleidde 23 atleten, met inbegrip van wereldrecordhouder Joeri Sedych, bij de Olympische Spelen.
In 2004 verhuisde Bondartsjoek naar Kamloops, in Canadees Brits-Columbia, waar hij de daar geboren kogelstoter Dylan Armstrong, bronzen medaillewinnaar op de Olympische Spelen van 2008, trainde.

Onderscheiden[bewerken]

Als atleet trainde Bondartsjoek bij VSS Kolos in Kiev. Hij werd onderscheiden met de Orde van de Rode Vlag van de Arbeid (1976) en de Orde van de rode vlag van eer (1972).

Titels[bewerken]

  • Olympisch kampioen kogelslingeren - 1972
  • Europees kampioen kogelslingeren - 1969
  • Sovjet-kampioen kogelslingeren - 1969, 1970, 1972, 1973

Persoonlijk record[bewerken]

Onderdeel Prestatie Datum Plaats
kogelslingeren 77,42 m 21-23 juni 1976 Kiev

Wereldrecords[bewerken]

Mannen[bewerken]

Afstand Datum Plaats
74,68 m 20 september 1969 Athene
75,48 m 13 oktober 1969 Rowno

Palmares[bewerken]

kogelslingeren[bewerken]

  • 1969: Goud Sovjet-kamp. - 73,48 m
  • 1969: Goud EK - 74,68 m (WR)
  • 1970: Goud Europacup - 70,69 m
  • 1970: Goud Sovjet-kamp. - 70,86 m
  • 1971: Brons EK - 71,40 m
  • 1972: Goud Sovjet-kamp. - 75,54 m
  • 1972: Goud OS - 75,50 m (OR)
  • 1972: Goud Europacup - 74,08 m
  • 1973: Goud Sovjet-kamp. - 75,20 m
  • 1974: 16e in kwal. EK - 66,62 m
  • 1976: Zilver Sovjet-kamp. - 77,42 m
  • 1976: Brons OS - 75,48 m