Annika Beck

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Annika Beck
Wimbledon 2016
Wimbledon 2016
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitse
Geboorteplaats Gießen, Duitsland
Geboortedatum 16 februari 1994
Woonplaats Bonn, Duitsland
Lengte 1,70 m
Gewicht 59 kg
Profdebuut 2008
Met pensioen oktober 2018
Slaghand rechts, backhand tweehandig
Totaal prijzengeld 2.254.932 US dollar
Coach Francesco Aldi
Profiel (en) WTA-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 251–189
Titels 2 WTA, 7 ITF
Hoogste positie 37e (18 juli 2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 4e ronde (2016)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 3e ronde (2015, 2016)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 3e ronde (2016)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2013–2015)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 28–61
Titels 1 WTA, 0 ITF
Hoogste positie 84e (18 juli 2016)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 2e ronde (2014, 2017)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e ronde (2014, 2015)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e ronde (2016)
Vlag van Verenigde Staten US Open 1e ronde (2013–2016)
Laatst bijgewerkt op: 1 december 2018
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Annika Beck (Gießen, 16 februari 1994) is een voormalig professioneel tennisspeelster uit Duitsland. Zij begon op vierjarige leeftijd met tennis. Haar favoriete ondergrond was hardcourt. Beck speelde rechtshandig en had een tweehandige backhand. Zij was actief in het proftennis sinds 2008.

Loopbaan[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Beck debuteerde in 2009 op het ITF-toernooi van Amiens (Frankrijk). Later dat jaar stond zij voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Équeurdreville (Frankrijk) – zij verloor van de Française Constance Sibille. In 2010 veroverde Beck haar eerste titel, op het ITF-toernooi van Kaarst (Duitsland), door de Française Audrey Bergot te verslaan. In totaal won zij zeven ITF-titels, de laatste in 2012 in Barnstaple (Engeland).

In 2012 kwalificeerde Beck zich voor het eerst voor een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Kopenhagen. Later dat jaar kwalificeerde zij zich voor Wimbledon. Zij stond in 2013 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Luxemburg – zij verloor van de Deense Caroline Wozniacki. In 2014 veroverde Beck haar eerste WTA-titel, op het toernooi van Luxemburg, door de Tsjechische Barbora Záhlavová-Strýcová te verslaan. Tijdens haar carrière won zij twee WTA-titels, de laatste in 2015 in Quebec.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de vierde ronde, op het Australian Open van 2016. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 37e plaats, die zij bereikte in juli 2016.

Dubbelspel[bewerken]

Beck was weinig actief in het dubbelspel. Zij debuteerde in 2009 op het ITF-toernooi van Versmold (Duitsland), samen met landgenote Stephanie Wagner. Zij stond nooit in een ITF-finale.

In 2013 speelde Beck voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Bad Gastein, samen met landgenote Mona Barthel. Zij stond in 2014 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Linz, samen met de Française Caroline Garcia – zij verloren van het koppel Raluca Olaru en Anna Tatishvili. In 2015 veroverde Beck haar eerste WTA-titel, op het toernooi van Florianópolis, samen met landgenote Laura Siegemund, door het koppel María Irigoyen en Paula Kania te verslaan.

Haar beste resultaat op de grandslamtoernooien is het bereiken van de tweede ronde. Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de 84e plaats, die zij bereikte in juli 2016.

Tennis in teamverband[bewerken]

In 2013 en 2016 maakte Beck deel uit van het Duitse Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 2–1. In 2016 speelde dit team in de Wereldgroep I – ondanks haar winst op Timea Bacsinszky verloor het team in de eerste ronde van Zwitserland; in de play-offs wisten zij zich, door winst op Roemenië, toch te handhaven in de Wereldgroep I.

Posities op de WTA-ranglijst[bewerken]

Positie per einde seizoen:

jaartal ranking
enkelspel
ranking
dubbelspel
2009 1099
2010 380 875
2011 234
2012 78 1231
2013 58 862
2014 55 122
2015 56 117
2016 53 127
2017 177 259

Palmares[bewerken]

WTA-finaleplaatsen enkelspel[bewerken]

nr. datum toernooi ondergrond tegenstandster score
gewonnen finales
1. 2014-10-18 Vlag van Luxemburg WTA Luxemburg hardcourt (i) Vlag van Tsjechië Barbora Záhlavová-Strýcová 6-2, 6-1 details
2. 2015-09-20 Vlag van Canada WTA Quebec tapijt (i) Vlag van Litouwen Jeļena Ostapenko 6-2, 6-2 details
verloren finales
1. 2013-10-20 Vlag van Luxemburg WTA Luxemburg hardcourt (i) Vlag van Denemarken Caroline Wozniacki 2-6, 2-6 details
2. 2015-08-01 Vlag van Brazilië WTA Florianópolis gravel Vlag van Brazilië Teliana Pereira 4-6, 6-4, 1-6 details

WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel[bewerken]

nr. finaledatum toernooi ondergrond partner tegenstandsters score
gewonnen finales
1. 2015-08-01 Vlag van Brazilië WTA Florianópolis gravel Vlag van Duitsland Laura Siegemund Vlag van Argentinië María Irigoyen
Vlag van Polen Paula Kania
6-3, 7-6 details
verloren finales
1. 2014-10-12 Vlag van Oostenrijk WTA Linz hardcourt (i) Vlag van Frankrijk Caroline Garcia Vlag van Roemenië Raluca Olaru
Vlag van Verenigde Staten Anna Tatishvili
2-6, 1-6 details
2. 2016-07-17 Vlag van Zwitserland WTA Gstaad gravel Vlag van Rusland Jevgenia Rodina Vlag van Spanje Lara Arruabarrena
Vlag van Zwitserland Xenia Knoll
1-6, 6-3, [8-10] details

Resultaten grandslamtoernooien[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Toernooi 2012 2013 2014 2015 2016 2017
Vlag van Australië Australian Open 2R 2R 1R 4R 1R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2R 1R 3R 3R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 2R 1R 1R 3R 1R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 2R 1R

Dubbelspel[bewerken]

Toernooi 2013 2014 2015 2016 2017
Vlag van Australië Australian Open 1R 2R 1R 1R 2R
Vlag van Frankrijk Roland Garros 1R 2R 2R 1R 1R
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 1R 1R 2R
Vlag van Verenigde Staten US Open 1R 1R 1R 1R

Externe links[bewerken]