Bekken van de Roode Beek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
R. Bekken van de Roode Beek

Het Bekken van de Roode Beek is een laagte aan de noordoostzijde van de plateaus in Nederlands Zuid-Limburg. Het bekken is ontstaan door erosie van de Roode Beek. Later heeft zich op die plek löss afgezet. Het gebied heeft een lichte glooiing, bepaald door later gevormde flauwe lössglooiingen en beekdalen. Zij strekt zich in Nederland uit van Jabeek en Bingelrade in het noordwesten, de noordoostelijke helft van Brunssum in het zuiden, Schinveld in het midden en verder ligt een deel in Duitsland. Ook de Schinveldse Bossen liggen in het bekken van de Roode Beek.

Aan de noordoostzijde wordt het bekken begrensd door de Geilenkirchener Lehmplatte, aan de zuidoostzijde door het Plateau van Nieuwenhagen en aan de westzijde door het Plateau van Doenrade. Aan de zuidwestzijde wordt het bekken begrensd door de Feldbissbreuk die zorgt voor een duidelijk hoogteverschil.

Het bekken vormt de bovenloop van de Roode Beek en zijn zijrivieren, waaronder de Rodebach met Ruscherbeek, de Merkelbekerbeek, de Quabeek en andere beekjes.