Bloop

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een spectrogram van Bloop

Bloop was een zeer krachtig ultra-lage-frequentie geluid onderwater, dat werd gedetecteerd door de Amerikaanse organisatie National Oceanic and Atmospheric Administration (NOAA) in 1997. Het geluid kwam overeen met het geluid dat wordt geproduceerd door vorstbevingen in grote ijsbergen, of wanneer grote ijsbergen langs de zeebodem schrapen. In 2002 werd echter gesteld dat het geluid ook overeenkwam met het geluid van grote zeedieren.[1] De NOAA stelt dat het geluid nu volledig is geanalyseerd en dat het afkomstig was van een ijsberg.

Analyse[bewerken]

Het geluid werd herleid tot een afgelegen plek in de zuidelijke Grote Oceaan ten westen van het zuidelijkste punt van Zuid-Amerika en werd meermaals opgepikt door een sensor van het sound surveillance system.[2] Dit systeem werd ontwikkeld om specifieke fenomenen onderwater te kunnen waarnemen. Het wordt voornamelijk gebruikt om seismische activiteit, ijsgerelateerd geluid en zeedierenpopulatie en hun migratiegedrag te bestuderen. Het systeem werd oorspronkelijk ontwikkeld om Sovjet-onderzeeërs te detecteren.

Bloop
Vista-kmixdocked.png
Bloop in 16x de oorspronkelijke snelheid, afkomstig van de website van de NOAA (download·info)

Volgens de beschrijving van de NOAA, "steeg het geluid rap in frequentie gedurende ongeveer één minuut en was het luid genoeg om door meerdere sensors, verspreid over 5.000 km, opgepikt te worden." Dr. Christopher Fox van de NOAA geloofde niet dat het geluid door mensen was gemaakt, noch dat het voortkwam uit bekende geologische gebeurtenissen zoals een vulkaanuitbarsting of aardbeving. Hoewel het geluidsprofiel van Bloop lijkt op dat van een levend wezen, was de bron een mysterie omdat het geluid afweek van bekende geluiden en omdat het veel luider was dan het luidste bekende dier, de blauwe vinvis.[3]

Dr. Fox speculeerde oorspronkelijk dat het geluid afkomstig was van afbrokkelend ijs in Antarctica.[4] Later schreef journalist David Wolman Dr. Fox' herziene mening dat het waarschijnlijk afkomstig was van een dier:

"Fox' ingeving is dat het geluid genaamd Bloop hoogstwaarschijnlijk van een dier afkomstig is, omdat het gekenmerkt wordt door een snelle variatie in frequentie, iets waar de geluiden die zeedieren maken bekend om staan. Er is echter één cruciaal verschil: in 1997 werd Bloop opgepikt door sensors die 4.800 km uit elkaar stonden. Dat betekent dat het geluid vele malen luider moet zijn geweest dan enig walvisgeluid, of welk ander dier dan ook. Is het überhaupt mogelijk dat een dier dat groter is dan een walvis zich schuilhoudt in de diepten van de oceaan? Of, misschien waarschijnlijker, iets dat veel beter geluid kan maken?"
— David Wolman

In een aflevering van het Amerikaanse programma Weird or What, werden de verschillende theorieën over Bloop besproken door verschillende wetenschappers: dat het mogelijk een dier was; dat het mogelijk afkomstig was van een door mensen gemaakt object; of, dat het mogelijk van een ijsbeving afkomstig was.

De NOAA heeft het geluid officieel toegeschreven aan een grote ijsbeving. Verschillende ijsbevingen hebben vergelijkbare spectogrammen met Bloop en dezelfde sterkte om over een gebied van ruim 5.000 km gemeten te kunnen worden. Dit werd ontdekt toen ijsberg A53a uit elkaar viel nabij Zuid-Georgia begin 2008. Als dit inderdaad de oorsprong van Bloop was, lagen de ijsbergen waarschijnlijk tussen de Straat van Bransfield en de Rosszee, of mogelijk bij Kaap Adare, een bekende bron van cryogene signalen.