Bruinstuitspecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Bruinstuitspecht
IUCN-status: Bedreigd[1] (2016)
bruinstuitspecht (Meiglyptes tristis grammithorax) uit Thailand
Taxonomische indeling
Rijk:Animalia (Dieren)
Stam:Chordata (Chordadieren)
Klasse:Aves (Vogels)
Orde:Piciformes (Spechtvogels)
Familie:Picidae (Spechten)
Geslacht:Meiglyptes
Soort
Meiglyptes tristis
(Horsfield, 1821)[2]
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
Bruinstuitspecht op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De bruinstuitspecht (Meiglyptes tristis) is een vogel uit de familie Picidae (spechten). De nominaat M. t. tristis is een bedreigde, endemische ondersoort op Java. De ondersoort M. t. grammithorax gaat weliswaar in aantal achteruit, maar is niet bedreigd. De soort werd in 1821 door de Amerikaanse natuuronderzoeker Thomas Horsfield als Picus tristis beschreven.

Kenmerken[bewerken | brontekst bewerken]

De vogel is 17 tot 18 cm lang. Het is een kleine specht met een korte staart, roodbruine stuit en sterk gebandeerd. Op de rug en de vleugels is de bandering grof, op de borst veel fijner en op de kop is de streping nog fijner. Het mannetje heeft een vage rode mondstreep. De ondersoort M. t. tristis is contrastrijker en meer donkerbruin tot zwart met wit, de ondersoort M. t. grammithorax is meer donkerbruin met licht okerkleurige streepjes en is vooral op de buik meer gestreept dan de ondersoort op Java.[1][3]

Verspreiding en leefgebied[bewerken | brontekst bewerken]

Deze soort komt voor op het schiereiland Malakka en de Grote Soenda-eilanden en telt twee ondersoorten:

De vogels komen voor in diverse typen bos, zowel natuurlijk bos als secundair en aangeplant bos, in laagland onder de 1100 meter boven zeenuveau.

Status[bewerken | brontekst bewerken]

De grootte van de Javaanse ondersoort werd in 2016 door BirdLife International geschat op 1000 tot 2500 volwassen individuen, de populaties in de overige gebieden zijn niet gekwantificeerd, maar nemen ook af door habitatverlies. Het leefgebied wordt aangetast door ontbossing waarbij natuurlijk bos wordt omgezet in gebied voor agrarisch gebruik en menselijke bewoning. Om deze redenen staat de Javaanse ondersoort soort als bedreigd op de Rode Lijst van de IUCN.[1] De andere ondersoort wordt nog niet als bedreigd beschouwd.[4]