Brythonisch

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Brythonisch is een onderfamilie van de Eiland-Keltische talen. Het staat ook bekend als Brits en is een subgroep van de P-Keltische talen.

Brythonische talen zijn:

Geschiedenis[bewerken]

Volgens Julius Caesar was de taal die op het eiland Britannia gesproken werd vergelijkbaar met die van Gallië. Gedurende de Romeinse tijd heeft het Latijn een grote invloed op de taal gehad, maar in tegenstelling tot het Gallisch werd ze niet vervangen door een Romaanse taal.

Met de komst van de Angelsaksen veranderde de situatie aanzienlijk. Sprekers van het Brits migreerden onder andere naar Armorica terwijl sprekers van Goidelische en Germaanse talen zich op Groot-Brittannië vestigden. Als gevolg van de veroveringen van de Angelsaksen werd het taalcontinuum verbroken en begonnen de Zuidwest Britse talen (Bretons en Cornish) en de West Britse talen (Welsh en Cumbrisch) zich afzonderlijk te ontwikkelen.