CMYK

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

CMYK (cyan, magenta, yellow, key) (uitspraak: /smaɪk/) is een systeem om met vier basiskleuren, inclusief zwart, een groot aantal kleuren te kunnen verkrijgen door subtractieve kleurmenging. Dit systeem wordt vooral gebruikt bij drukinkten. Ook komt soms het CMY-systeem voor, waarbij geen zwart wordt gebruikt. In druktechniek leidt dit echter doorgaans tot te lichte afbeeldingen, omdat de resultante van pure cyaan, magenta en geel donkergrijs is. Verder wordt de combinatie van die drie kleuren vaak een beetje bruinachtig, in plaats van echt zwart. Daarnaast kan het substraat doorweekt raken met inkt bij een combinatie van 100% cyaan, magenta en geel.

  • C staat voor cyan (cyaan), bij additieve kleurmenging een combinatie van groen en blauw licht;
  • M staat voor magenta, een combinatie van rood en blauw licht;
  • Y staat voor yellow (geel), een combinatie van rood en groen licht;
  • K staat voor key plate.

Bij meerkleurendruk betekent key plate de drukplaat met de 'artistieke details', dat wil zeggen de lijnen en effecten (in tegenstelling tot kleur-vlakken). Deze details worden gewoonlijk in de donkerste kleur gedrukt, dus bij de vierkleurendruk CMYK in zwart.

De CMYK-code voor een kleur wordt weergegeven door het dekkingspercentage van de vier inkten die nodig zijn om die kleur te verkrijgen. Wanneer we de basiskleuren langs drie assen uitzetten, krijgen we de CMYK-kleurenkubus.

CMYK-kleurenkubus

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie CMYK van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.