Calpurnia Pisonis

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Calpurnia Pisonis
77 v.Chr. - ?
Insigne Calpurnia Pisonis, 1553.
Insigne Calpurnia Pisonis, 1553.
Geboren Romeinse Rijk
Overleden Romeinse Rijk
Vader Lucius Calpurnius Piso Caesoninus
Dynastie Gens Calpurnia
Broers/zussen Lucius Calpurnius Piso Caesoninus
Partner Julius Caesar
Portaal  Portaalicoon   Romeinse Rijk
Calpurnia Pisonis

Calpurnia Pisonis (77 v.Chr.) was de dochter van Lucius Calpurnius Piso Caesoninus, die consul was in 58 v.Chr. en de laatste vrouw van Gaius Iulius Caesar, met wie zij in 59 v.Chr. op achttienjarige leeftijd trouwde[1].

Huwelijk[bewerken | brontekst bewerken]

Calpurnia schijnt zich niet bemoeid te hebben met de politiek en in stilte de vernedering hebben verdragen van het huwelijk met een dochter van Marcus Antonius dat Caesar overwoog in 53 v.Chr. en van de gunsten die haar echtgenoot aan Cleopatra VII verleende, toen deze in 46 v.Chr. naar Rome kwam. De geruchten die de ronde deden over een samenzwering tegen het leven van Caesar deden Calpurnia het ergste vrezen. Zij werd erdoor achtervolgd in haar dromen en smeekte haar echtgenoot - tevergeefs - om thuis te blijven op de fatale Iden van maart 44 v.Chr.[2] Na de dood van haar echtgenoot zou ze diens papieren samen met een groot som geld afstaan aan Marcus Antonius. Ze zou niet hertrouwen.

In populaire cultuur[bewerken | brontekst bewerken]

In het toneelstuk "Julius Caesar" van Shakespeare heeft Calpurnia een droom dat uit een standbeeld van Caesar bloed vloeide terwijl vele Romeinen hun handen in het bloed wassen[3].

Voetnoten[bewerken | brontekst bewerken]

  1. Suet., Caes. 21; Plut., Caes. 14, Pomp. 47, Cat. min. 33; Appian., Bell. Civ. II 14; Caes., Bell. Gall. I 12.
  2. Appian., Bell. Civ. II 115; Cass. Dio, XLIV 17; Vell. Pat., II 57; Suet., Caes. 81; Plut., Caes. 63.
  3. Shakespeare, Julius Caesar II.ii.85-86.

Antieke bronnen[bewerken | brontekst bewerken]

Referenties[bewerken | brontekst bewerken]