Campanile (klokkentoren)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Een campanile is een klokkentoren die naast een kerkgebouw staat maar er geen bouwkundig onderdeel van uitmaakt. Het woord komt uit het Italiaans en is afgeleid van campana (klok).

In Italië treft men vaker dan in andere landen losstaande klokkentorens aan.

Bekende campaniles zijn:


Zie ook[bewerken]