Campanile (klokkentoren)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een campanile is een klokkentoren die naast een kerkgebouw staat maar er geen bouwkundig onderdeel van uitmaakt. Het woord komt uit het Italiaans en is afgeleid van campana (klok).

In Italië treft men vaker dan in andere landen losstaande klokkentorens aan.

Bekende campaniles zijn:

De Torre del Mangia, de toren van het Palazzo Pubblico in Siena wordt ook beschouwd als een campanile, ofschoon het bij deze klokkentoren niet om een kerktoren gaat.

Zie ook[bewerken]