Cato Bontjes van Beek

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Cato Bontjes van Beek
Cato Bontjes van Beek
Cato Bontjes van Beek
Algemene informatie
Geboren 14 november 1920
Overleden Plötzensee, Berlijn, 9 april 1945
Doodsoorzaak Executie
Nationaliteit Vlag van Duitsland Duitsland
Bekend van Die Rote Kapelle
Stolperstein voor het huis aan de Kaiserdamm 22 in Berlin-Charlottenburg
Gedenksteen op de Fischerhude-begraafplaats.

Cato Bontjes van Beek (Bremen, 14 november 1920 - Berlijn 5 augustus, 1943) was een Duitse verzetsstrijdster, die lid was van de groep Die Rote Kapelle.

Levensloop[bewerken]

Bontjes van Beek was een dochter van de beeldhouwer en keramist Jan Bontjes van Beek en de danseres Olga Breling. Toen haar ouders waren gescheiden, ging zij samen met haar zuster Mietje in 1940 bij haar vader in Berlijn wonen. Evenals haar vader was Bontjes van Beek artistiek begaafd.

Zij weigerde lid te worden van de Bund Deutscher Mädel, de meisjesafdeling van de Hitlerjugend en evenals haar vader ging ze in verzet tegen het nationaalsocialisme, bij de verzetsgroep Die Rote Kapelle. Ze kwam hierbij door Libertas Schulze-Boysen, die ze in herfst 1941 had leren kennen. Op 20 september 1942 werd ze met haar vader (die later wegens gebrek aan bewijs weer werd vrijgelaten) door de Gestapo gearresteerd. Op 5 augustus 1943 werd ze in de gevangenis Plötzensee in Berlijn ter dood gebracht.

Eerbewijzen[bewerken]

Films[bewerken]

  • Cato Bontjes van Beek. Ihr redet alle, aber keiner tut etwas!. Documentairefilm van Thomas Grimm en Regina Griebel. Duitsland 1991.
  • Cato – Ein kurzes Leben im Widerstand. Documentaire van Dagmar Brendecke, 2008.
  • Cato ist immer noch hier. Script en regie: Dagmar Brendecke, bioscoop-documentairefilm, Duitsland 2009.
  • CATO. Documentairefilm van Dagmar Brendecke en Walter Brun. Duitsland 2010.