Census-designated place

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een census-designated place, een CDP, is een gebied, vastgesteld voor statistische doeleinden in de Verenigde Staten. Het United States Census Bureau werkt op deze manier. Het zijn gebieden, die worden bewoond. Deze unincorporated places, die buiten de bestuurlijke indeling vallen, worden gebruikt naast incorporated places zoals city's, towns en villages. De grenzen van CDP-gebieden hebben geen wettelijke status.

Census-designated place heeft dus geen betrekking op de Belgische en de Nederlandse statistiek, maar alleen op de Amerikaanse statistiek.

Het begrip census-designated place wordt sinds de volkstelling van 1980 gebruikt. Tot de telling van 2000 waren er restricties op het inwonertal opgenomen om een gebied als CDP te kunnen aanmerken, maar deze voorwaarden zijn in 2000 komen te vervallen. In totaal woonden er in 2000 meer dan 35 miljoen mensen in census-designated places.

Towns in New England en New York[bewerken]

Towns worden in de staten New England en New York beschouwd als townships of minor civil division, ook al zijn het incorporated gemeenschappen in deze staten.