Charles-Valentin Alkan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Charles-Valentin Alkan
Componist
Charles-Henri-Valentin Morhange dit Alkan.jpg
Volledige naam Charles Henri Valentin Morhange
Geboren 30 november 1813
Overleden 20 maart 1888
Land Vlag van Frankrijk Frankrijk
Religie Jodendom
Stijl Romantiek
Nevenberoep Pianist
Handtekening Handtekening
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Charles-Valentin Alkan, eigenlijk Charles Henri Valentin Morhange (Parijs, 30 november 1813 — aldaar, 20 maart 1888), was een Frans componist en een van de grootste pianovirtuozen van zijn tijd. Zijn composities voor piano behoren tot de technisch moeilijkste die ooit zijn geschreven, en worden betrekkelijk zelden uitgevoerd.

Leven en werk[bewerken]

Thema van Le festin d'Ésope uit op. 39

Hij was het tweede kind van Alkan Morhange. Later gebruikte hij zijn vaders voornaam als achternaam. Hij was een wonderkind dat al op zesjarige leeftijd piano en orgel studeerde aan het Conservatoire de Paris. Op zijn zevende kreeg hij een prijs voor solfège.

Als tiener gaf Alkan al concerten. Hij had op jonge leeftijd al vele prijzen gewonnen voor orgel en piano. Hij was goede vrienden met Frédéric Chopin, die tevens zijn buurman was en met wie hij weleens naar theatervoorstellingen ging. Hij was ook bevriend met de schrijvers George Sand en Victor Hugo en met Franz Liszt, al waren ze elkaars concurrenten. Liszt zou gezegd hebben dat Alkan de enige was die hem nerveus kon maken bij een optreden. Op Alkans vierentwintigste had hij al een reputatie opgebouwd als een van de grootste pianovirtuozen.

Rond 1848 begon Alkan zich terug te trekken na de afwijzing van zijn droombaan op het conservatorium in Parijs. Hij trok zich totaal terug na de dood van zijn beste vriend Chopin in 1849, die hem zwaar viel. In deze periode heeft Alkan het beste en het bekendste van zijn werken geschreven, waaronder zijn Douze Études dans tous les tons mineurs, op. 39. Daarna gaf hij nog slechts sporadisch een concert. Technisch stond hij op minder hoog peil dan in zijn jeugd, maar zijn spel werd als natuurlijker en eerlijker beoordeeld. In het algemeen werd gezegd dat Liszt technisch net iets beter onderlegd zou zijn, maar dat Alkan natuurlijker aandeed.

Hij overleed op 74-jarige leeftijd te Parijs doordat zijn boekenkast op hem zou zijn gevallen toen hij een exemplaar van de Talmoed van de bovenste plank wilde pakken. De authenticiteit van dit verhaal is twijfelachtig.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]