Chernozem

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Chernozem

Chernozem of zwarte aarde is een bodem waarvoor internationaal de Russische term chernozem (Russisch: чернозём; Oekraïens: чорнозем, tsjernozjom; IPA: [ʨɪrnʌˈzʲom]) wordt gebruikt. Het is een zeer donkere grond, rijk aan organische stof, die zich in löss ontwikkelt, in een betrekkelijk regenrijke steppe of bossteppe.

Afgestorven delen van de grasvegetatie vormen de grondslag voor een zeer rijke ontwikkeling van humus, die 3 tot 15 % van het bodemvolume uitmaakt en rijk is aan fosforzuren, fosfor en ammoniak. De zwarte aarde is tot zeer diep in de grond aanwezig; vaak meer dan een meter, tot 6 meter diep in Oekraïne.

Chernozems zijn zeer vruchtbaar en behoeven geen grondverbeteraars, waardoor ze vaak worden beschouwd als goede gronden. De zwarte aarde is geschikt voor de verbouw van tarwe en andere granen. Het enige nadeel is dat er vaak droogteperioden optreden, waardoor de omvangst van de oogst wisselvallig is.

Toch is een groot deel van de Oost-Europese zwarte aarde pas sinds ongeveer twee of drie eeuwen als landbouwgrond in gebruik. Voordien was het er door de voortdurende aanvallen van nomadische steppenvolkeren (Mongolen, Tartaren) te onveilig voor sedentaire boeren.

Verspreiding[bewerken]

Er bestaan twee "zwarte-aardegordels" in de wereld:

Literatuur[bewerken]

Voorkomen van Chernozems