Comes a time (album van Neil Young)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Comes a time
Album van Neil Young
Uitgebracht 1978
Opgenomen oktober 1978
Genre countryrock
Duur 35:39
Label(s) Reprise
Producent(en) Neil Young, David Briggs, Ben Keith, Tim Mulligan
Professionele recensie
Chronologie
1977
Decade
  1978
Comes a time
  1979
Rust never sleeps
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Comes a time is het negende studioalbum van de Canadese singer/songwriter Neil Young uit 1978 waarin hij terugkeerde naar de country- en folkrock sound van Harvest (1972). Het was aanvankelijk de bedoeling dat het album Ode to the wind zou heten en er zijn enkele zeldzaam kopieën met deze naam in omloop.

Muziek[bewerken]

Neil Young’s begeleidingsband Crazy Horse speelt mee op "Look out for my love" en "Lotta love". Nicolette Larson zingt achtergrondvocalen op de meeste nummers van dit album en solozang op het rock nummer Motorcycle mama. Four strong winds is geschreven door de country zanger Ian Tyson en onder meer gecoverd door Waylon Jennings, Harry Bellafonte, Johnny Cash en Judy Collins. Het werd een top 10 hit in 1965 voor Bobby Bare.

Tracklijst[bewerken]

Alle muziek en teksten zijn geschreven door Neil Young, tenzij anders aangegeven. 

LP kant 1
Nr. Titel Duur
1. Goin' back   4:43
2. Comes a time   3:05
3. Look out for my love   4:06
4. Lotta love   2:38
5. Peace of mind   4:11
LP kant 2
Nr. Titel Duur
6. Human highway   3:09
7. Already one   4:53
8. Field of opportunity   3:08
9. Motorcycle mama   3:08
10. Four strong winds (Ian Tyson) 4:07
35:39

Muzikanten[bewerken]

Gone with the wind orchestra

  • Zang –Neil Young en Nicolette Larson
  • Akoestische gitaar – Bucky Barret, Dale Sellers, Grant Boatright, Jerry Shook, John Christopher, Ray Edenton, Steve Gibson, Vic Jordan
  • Autoharp – Rita Fey
  • Bas – Joe Osborne, Tim Drummond
  • Drums – Karl Himmel, Larrie Londin
  • Electrische Gitaar – J.J. Cale
  • Percussie – Farrel Morris
  • Piano – Spooner Oldham
  • Saxofoon – Tim Mulligan
  • Steel Gitaar – Ben Keith
  • Strijkinstrumenten – Carl Goroditzby, Carol Walker, Gary Vanosdale, George Binkley, George Kosmola, Larry Harvin, Larry Lasson, Martha McCrory, Maryanna Harvin, Marvin Chantry, Rebecca Lynch, Roy Christensen, Shelly Kurland, Stephanie Woolf, Steve Smith, Virginia Christensen
  • Viool– Rufus Thibodeaux

Crazy Horse

  • Zang, bas – Billy Talbot
  • Zang, drums – Ralph Molina
  • Zang, gitaar – Frank Sampedro
  • Saxofoon – Tim Mulligan

Spooner Oldham is een Amerikaanse songwriter/sessiemuzikant die onder meer heeft gewerkt met Joe Cocker, Bob Seger en Willy DeVille. Violist Rufus Thibodeaux heeft onder meer gespeeld met de country muzikanten Jim Reeves en George Jones. Zanger/gitarist J. J. Cale heeft o.a. de nummers After Midnight en Cocaine geschreven die een succes werden voor Eric Clapton. Call me the breeze werd gecoverd door Lynyrd Skynyrd.

Album[bewerken]

Het album is opgenomen in verschillende studio’s: Trinidad-Ft. Lauderdale; Columbia, Londen; Wally Heider, Hollywood Californië; Woodland, Nashville Tennessee; Sound shop, Nashville Tenessee en Broken Arrow, Redwood city Californië.

Het is geproduceerd door Neil Young, Ben Keith en Tim Mulligan (tracks: 1, 2, 5, 6, 9 en 10); Neil Young, David Briggs en Tim Mulligan (tracks: 3 en 4); Neil Young en Ben Keith (track: 7); Neil Young en Tim Mulligan (track: 8).

De originele mastering is uitgevoerd door Phil Brown en Stu Romain. De geluidstechnici waren Danny Hilly, David Mc Kinley, Denny Purcell, Ernie Winfrey, Gabby Garcia, Michael Laskow, Mike Porter , Paul Kaminsky, Rich "Hoss" Adler en Tim Mulligan. Het album is vanaf 1988 ook op Compact Disc verkrijgbaar.

De strijkpartijen zijn gearrangeerd door Neil Young (tracks: A1 en A2) en Chuck Cochran (overige tracks).

De albumhoes is ontworpen door Tom Wilkes, de fotografie is van Coley Coleman. Op de voorkant van het album staat Neil Young op een zwart-wit foto met gele achtergrond. Hij speelt gitaar en draagt een cowboyhoed. Op de achterkant staat een awart-wit foto (korrelig) van Neil voor een microfoon, terwijl hij gitaar speelt.

Ontvangst[bewerken]

Dit album werd over het algemeen goed ontvangen. AllMusic waardeerde deze plaat met vier en een halve ster, het tijdschrift Rolling Stone kende dit album vijf sterren toe. Muziekkrant OOR plaatste dit album op # 27 in de jaarlijst over 1978.

Het album Comes a time behaalde in de Verenigde Staten # 7 en in Groot-Brittannië # 42. In Nederland kwam dit album op # 3. De single Four strong winds kwam in de VS op # 61 en in Engeland op # 57. In Nederland kwam de single Comes a time op # 30.

Studioalbums:Neil Young (1968) · Everybody knows this is nowhere (1969) · After the gold rush (1970) · Harvest (1972) · On the beach (1974) · Tonight's the night (1975) · Zuma (1975) · American stars 'n bars (1977) · Comes a time (1978) · Rust never sleeps (1979) · Hawks & doves (1980) · Re-ac-tor (1981) · Trans (1982) · Everybody's rockin' (1983) · Old ways (1985) · Landing on water (1986) · Life (1987) · This note's for you (1988) · Eldorado (1989) · Freedom (1989) · Ragged glory (1990) · Harvest moon (1992) · Sleeps with angels (1994) · Mirror ball (1995) · Broken arrow (1996) · Silver & gold (2000) · Are you passionate? (2002) · Greendale (2003) · Prairie wind (2005) · Living with war (2006) · Chrome dreams II (2007) · Fork in the road (2009) · Le noise (2010) · Americana (2012) · Psychedelic pill (2012) · A letter home (2014) · Storytone (2014) · The Monsanto years (2015) · Peace trail (2016) · Hitchhiker (2017) · The visitor (2017)
Soundtracks:Journey through the past (1972) · Where the buffalo roam (1980) · Dead man (1996)
Livealbums:Time fades away (1973) · Live rust (1979) · Weld (1991) · Arc (1991) · Unplugged (1993) · Year of the horse (1997) · Road rock vol. 1 (2000) · Earth (2016)
Archiefseries:Live at the Fillmore East New York 1970 (2006) · Live at Massey Hall 1971 (2007) · Sugar mountain - Live at Canterbury House 1968 (2008) · Live at the Riverboat 1969 (2009) · The archives vol. 1 1963 – 1972 (2009) · Dreamin' Man Live '92 (2009) · A treasure (2011) · Bluenote café (2015)
Verzamelalbums:Decade (1977) · Lucky thirteen (1993) · Greatest hits (2004)
Met Buffalo Springfield:Buffalo Springfield (1966) · Buffalo Springfield again (1967) · Last time around (1968) · Retrospective: The best of Buffalo Springfield (1969) · Buffalo Springfield (1973) · Box set (2001)
Met Crosby, Stills, Nash & Young:Déjà vu (1970) · 4 way street (1971) · So far (1974) · American dream (1988) · CSN (1991) · Carry on (1991) · Looking forward (1999) · Déjà vu live (2008) · CSNY 1974 (2014)
Met Stephen Stills:(The Stills-Young Band) Long may you run (1976)
Gerelateerde artikelen:Buffalo Springfield · Crazy Horse · Crosby, Stills, Nash and Young · Farm Aid · The Mynah Birds · The Stills-Young Band · The Stray Gators · Ben Keith · Nils Lofgren