Trans (Neil Young)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Trans
Studioalbum van Neil Young
(Albumhoes op en.wikipedia.org)
Uitgebracht 29 december 1982
Opgenomen van 24 september 1981 tot 12 mei 1982
Genre elektronische muziek, synthpop, new wave
Duur 44:26
Label(s) Geffen Records
Producent(en) Neil Young, Tim Mulligan en David Briggs
Chronologie
1981
Re-ac-tor
  1982
Trans
  1983
Everybody's rockin'
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Trans is het twaalfde studioalbum van Neil Young. De plaat verscheen op 29 december 1982 in de winkels. Het is zijn eerste album dat door Geffen Records werd uitgebracht en het luidde voor Young een experimentele periode van zijn loopbaan in. Het is een verzameling van zowel liedjes die hij op Hawaï opnam als elektronische muziek met invloeden van Kraftwerk en Devo.[1]

Achtergrond[bewerken]

David Geffen had in de jaren zeventig met Young gewerkt als manager van Crosby, Stills, Nash & Young (CSNY). Hij richtte het platenlabel Geffen Records op. Young tekende vervolgens een contract voor een miljoen dollar en hem werd volledige artistieke vrijheid beloofd. Het eerste album van zijn periode bij Geffen, getiteld Island in the Sun, werd echter niet uitgegeven. In december 1995 vertelde Young in een interview met Nick Kent voor het muziektijdschrift Mojo dat twee of drie van de liedjes uiteindelijk op het album Trans belandden.[2] De muziek van Island in the Sun was opgenomen op Hawaï en Young stelde hiervoor een band samen, The Royal Pineapples, die bestond uit bassist Bruce Palmer (van zijn tijd bij Buffalo Springfield), drummer Ralph Molina (van Crazy Horse), steelgitarist Ben Keith (van de opnames voor Harvest), gitarist Nils Lofgren (onder meer van de opnames voor After the gold rush) en percussionist Joe Lala (van de CSNY-tournee in 1974).[1]

Young begon met de opnames voor dat album op 24 september 1981, een week voordat zijn nieuwste album met Crazy Horse werd uitgegeven.[3] Hij werd opnieuw begeleid door Crazy Horse, maar hij liet de door de bandleden ingespeelde muziek uiteindelijk weg. Young vervormde zijn stem met een vocoder van het merk Sennheiser en gebruikte vervolgens een Synclavier, die muziekproducent David Briggs had gevonden, om er elektronische muziek van te maken.[1] De vervormde zangpartijen en de (net als op Re-ac-tor) zeer repetitieve muziek stonden voor Young symbool voor zijn pogingen om met zijn zoon te communiceren.[1][2][3] Hij kreeg in 1978 met zijn toenmalige vrouw Pegi Morton een kind, Ben. Hij werd geboren met onder meer een hersenverlamming en kon niet praten. Young hield zich intensief bezig met de therapieën die zijn zoon onderging.[1][4]

Tracklist[bewerken]

Kant één
Nr. Titel Duur
1. Little thing called love   3:13
2. Computer age   5:24
3. We r in control   3:31
4. Transformer man   3:23
5. Computer cowboy (aka Skycrusher)   4:13
Kant twee
Nr. Titel Duur
6. Hold on to your love   3:28
7. Sample and hold   5:09
8. Mr. soul   3:19
9. Like an Inca   8:08

Op de elpeehoes staat één nummer vermeld, "If you got love", dat door Young kort voor de uitgave van het album werd geschrapt.[5]

Musici[bewerken]

Hitlijsten[bewerken]

Land Hoogste
notering[6]
Aantal
weken
Duitsland 51 4
Nederland 32 1
Nieuw-Zeeland 8 12
Noorwegen 13 6
Verenigd Koninkrijk 29 5
Verenigde Staten 19  ?
Zweden 6 5
Studioalbums: Neil Young (1968) · Everybody knows this is nowhere (1969) · After the gold rush (1970) · Harvest (1972) · On the beach (1974) · Tonight's the night (1975) · Zuma (1975) · American stars 'n bars (1977) · Comes a time (1978) · Rust never sleeps (1979) · Hawks & doves (1980) · Re-ac-tor (1981) · Trans (1982) · Everybody's rockin' (1983) · Old ways (1985) · Landing on water (1986) · Life (1987) · This note's for you (1988) · Eldorado (1989) · Freedom (1989) · Ragged glory (1990) · Harvest moon (1992) · Sleeps with angels (1994) · Mirror ball (1995) · Broken arrow (1996) · Silver & gold (2000) · Are you passionate? (2002) · Greendale (2003) · Prairie wind (2005) · Living with war (2006) · Chrome dreams II (2007) · Fork in the road (2009) · Le noise (2010) · Americana (2012) · Psychedelic pill (2012) · A letter home (2014) · Storytone (2014) · The Monsanto years (2015) · Peace trail (2016)
Soundtracks: Journey through the past (1972) · Where the buffalo roam (1980) · Dead man (1996)
Livealbums: Time fades away (1973) · Live rust (1979) · Weld (1991) · Arc (1991) · Unplugged (1993) · Year of the horse (1997) · Road rock vol. 1 (2000) · Earth (2016)
Archiefseries: Live at the Fillmore East New York 1970 (2006) · Live at Massey Hall 1971 (2007) · Sugar mountain - Live at Canterbury House 1968 (2008) · Live at the Riverboat 1969 (2009) · The archives vol. 1 1963 – 1972 (2009) · Dreamin' Man Live '92 (2009) · A treasure (2011) · Bluenote café (2015)
Verzamelalbums: Decade (1977) · Lucky thirteen (1993) · Greatest hits (2004)
Met Buffalo Springfield: Buffalo Springfield (1966) · Buffalo Springfield again (1967) · Last time around (1968) · Retrospective: The best of Buffalo Springfield (1969) · Buffalo Springfield (1973) · Box set (2001)
Met Crosby, Stills, Nash & Young: Déjà vu (1970) · 4 way street (1971) · So far (1974) · American dream (1988) · CSN (1991) · Carry on (1991) · Looking forward (1999) · Déjà vu live (2008) · CSNY 1974 (2014)
Met Stephen Stills: (The Stills-Young Band) Long may you run (1976)
Gerelateerde artikelen: Buffalo Springfield · Crazy Horse · Crosby, Stills, Nash and Young · Farm Aid · The Mynah Birds · The Stills-Young Band · The Stray Gators · Ben Keith · Nils Lofgren