Cornélie Huygens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search
Cornélie Huygens
Cornélie Lydie Huygens.jpg
Algemene informatie
Volledige naam Cornélie Lydie Huygens
Geboren 13 juni 1848
Overleden Amsterdam, 31 oktober 1902
Land Nederland
Portaal  Portaalicoon   Literatuur

Cornélie Lydie Huygens (Haarlemmerliede, 13 juni 1848Amsterdam, 31 oktober 1902) was een Nederlandse schrijver, sociaal-democraat en feministe.

Zij was de dochter van Gerard William Otto Huygens en Cornelia Adelaide Henriette Elias (1824-1848). Nadat haar moeder vier weken na de geboorte van Cornélie overleed verhuisde ze in 1851 met haar vader naar Leiden. In 1902 huwde ze de Duitse zakenman Ignatius Bernardus Maria Bahlmann (1852-1934). Cornélie werd opgevoed door haar tante Jeanne Marie Huygens, een vriendin van de feministe Mina Kruseman.

Cornélie Huygens werd vroeg bekend om haar feministische artikelen. In 1877 verscheen haar eerste roman onder de titel Hélène van Bentinck. In 1892 hoorde ze met onder anderen Jeltje de Bosch Kemper, Hélène Mercier en M. Muysken tot een damescomité in Amsterdam dat de vooruitstrevende handels- en kantoorbediendenbond Vooruit steunde in het streven naar een vervroegde winkelsluiting om negen uur 's avonds. In 1896 sloot ze zich aan de nieuw opgerichte partij Sociaal-Democratische Arbeiderspartij (SDAP), als eerste vrouwelijke lid en de eerste vrouw in Nederland die lid was van een politieke partij. Ze werd bekend als de "Rode freule".

In 1897 verscheen haar sleutelroman Barthold Meryan, waarvan binnen enkele jaren drie drukken verschenen. Naast propagandiste van de SDAP had zij ook bemoeienis met de Nationale Tentoonstelling van Vrouwenarbeid (VNTV) die in 1898 in Den Haag werd gehouden. Bovendien hoorde ze tot de organisatoren van het Dienstbodencongres. Cornélie Huygens was een bekende en actieve socialistische ideoloog en deelnemer in het politieke debat, en door haar werk voor vrouwenkiesrecht. Ze maakte de strijd voor de rechten van vrouwen, die in Nederland meer een aangelegenheid was van vrouwen uit de hogere klasse, tot onderdeel van de socialistische beweging voor de rechten van de werknemer.

Ondanks haar principiële verzet tegen de instelling van het huwelijk, trouwde ze op 2 oktober 1902, op 54-jarige leeftijd, met de in Amsterdam geboren Duitse zakenman Ignazius Bahlmann, die haar roman Barthold Meryan in het Duits had vertaald. Blijkbaar zeer ongelukkig in haar huwelijk, verdronk ze zich binnen een maand na deze bruiloft in een vijver in het Vondelpark.[1]

Publicaties[bewerken]

  • Uit den strijd des levens (z.p. 1878)[2]
  • Arabesken (Amsterdam 1884)
  • Regina (Amsterdam 1884)
  • Ellen (Amsterdam 1889)
  • Een huwelijk (Amsterdam 1892)
  • Hoogenoord, 2 delen (Amsterdam 1892)
  • Zomer (Amsterdam 1895)
  • Socialisme en ‘féminisme’ (Amsterdam 1898) [brochure].
  • Darwin-Marx. Bernstein als bestrijder van eene natuur-philosophische leer (Amsterdam 1901)

Literatuur[bewerken]

  • Mina Kruseman - Mijn leven (Dordrecht 1877).
  • S.M.D. Troelstra-Bokma de Boer - in: Het Volk, 9-11-1902.
  • Annie Romein-Verschoor - Vrouwenspiegel, Een literair-sociologische studie over de Nederlandse romanschrijfster na 1880 (Utrecht 1935) 66-69.
  • Josine Meyer - Cornelie Huygens, Mededelingenblad Sociaal-Historische Studiekring 12 (1957) dec., 2-8.
  • M. van der Wey - Cornélie Huygens, vanonder de parasol de barrikade op (Amsterdam 1977).
  • Aukje Holtrop - De freule, in: Idem red., Vrouwen rond de eeuwwisseling (Amsterdam 1979) 99-113.
  • Jeroen Brouwers - Cornelie Huygens, 1848-1902, in: Idem, De laatste deur. Essays over zelfmoord in de Nederlandse letteren (Amsterdam 1983).
  • Marianne Braun - De prijs van liefde. De eerste feministische golf, het huwelijksrecht en de vaderlandse geschiedenis (Amsterdam 1992).
  • Fia Dieteren - Wie was Barthold Meryan?, in: www.onvoltooidverleden.nl, editie 16 (2002).