D-reizen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
D-rt Groep B.V.
Oprichting 1966
Opheffing 2021
Oorzaak einde faillissement
Oprichter(s) Dirk van den Broek
Land Nederland
Hoofdkantoor Hoofddorp, Noord-Holland
Werknemers 1.150 (maart 2021)[1]
Sector Toerisme
Website www.d-reizen.nl
Portaal  Portaalicoon   Economie

D-reizen was een Nederlandse reisorganisatie met ruim 230 reisbureaus en een hoofdkantoor in Hoofddorp, Noord-Holland. D-reizen verkocht vakantiereizen van touroperators in zijn reisbureaus en via de eigen website.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Ontstaan[bewerken | brontekst bewerken]

In 1965 ging Dirk van den Broek een samenwerking aan met een in Limburg gevestigde touroperator die een vakantieproject in Italië exploreerde. Samen werd een spaaractie opgezet.[2]

Aan de Kinkerstraat in Amsterdam-West werden in de supermarkt van Van den Broek voor het eerst reizen verkocht. Klanten van de supermarkt konden kassabonnen sparen en bij inlevering van 100 gulden aan bonnen kon men voor 97,50 gulden een 10-daagse vakantie naar het dorpje Murialdo in Italië boeken, inclusief busreis en verblijf op basis van logies en ontbijt.[2][3][4][5] Reizigers verbleven in een klooster waar men in een slaapzaal op ijzeren stapelbedden sliep. Voor echtparen was er een couchette; een stapelbed in een apart kamertje.[5]

D-Tours[bewerken | brontekst bewerken]

Na een jaar nam Van den Broek de Limburgse touroperator over, waardoor in 1966 het eerste Dirk van den Broek-reisbureau ontstond onder de naam D-Tours. Het eerste reisbureau was gevestigd aan de Bilderdijkstraat 136 in Amsterdam-West.[4][6] Later werden er ook bureaus geopend in de omgeving van Eindhoven, Haarlem, Rotterdam en Utrecht.[6] D-Tours verkocht diverse bus-, boot- en vliegreizen.[6] Via ANVR-agenten en in eigen reisbureaus werden de vakanties aangeboden.[2][6]

Vanaf 1967 bood D-tours één keer per week een Alitalia vlucht aan naar Murialdo, van Schiphol naar Verona. Vanaf 1969 werd het aanbod uitgebreid naar bestemmingen buiten Murialdo. Onder andere de Spaanse Costa Brava en de Costa Dorada werden aan het assortiment toegevoegd, maar ook Oostenrijk en Duitsland.[5]

D-reizen[bewerken | brontekst bewerken]

In 1982 stootte D-tours de touroperatoractiviteiten af en concentreerde zich op de keten van reisbureaus. In 1983 werd er definitief gekozen voor een full-service reisbureau: D-reizen Vakantiewinkels.[2][6] Het aantal reisbureaus nam in de loop der jaren steeds verder toe. Na de overname van 81 Globe-reisbureaus in 2013 had D-reizen 270 bureaus.[7]

Veranderingen[bewerken | brontekst bewerken]

Dirk van den Broek verkocht het bedrijfsonderdeel D-reizen in 2014. Het ging met VakantieXperts en de Thomas Cook Travel Shops deel uitmaken van de D-rt Groep B.V.. De D-rt Groep werd met deze fusie onderdeel van RT/Raiffeisen Touristik Group GmbH, een Duitse reisorganisatie, die behalve in Nederland ook actief is in Duitsland, Oostenrijk en Luxemburg met in totaal ongeveer 7.500 reisbureaus.[2][8] Sinds deze fusie zijn er nog diverse zelfstandige reisbureaus overgenomen, waardoor het netwerk van verkooppunten verder werd uitgebreid.[9][10][11] Eind 2019 beschikte de D-rt Groep over ongeveer 450 reisbureaus, waarvan er 230 D-reizen-vestigingen waren, met meer dan 1.000 medewerkers.[12][4]

Teloorgang[bewerken | brontekst bewerken]

Op 20 april 2020 werd Don Kaspers, de toenmalige CEO, vervangen door Jan Henne De Dijn, die eerder bij de D-rt Groep werkte als Chief Restructuring Officer.[13] Later dat jaar, op 23 december 2020, werd bekend gemaakt dat Henne De Dijn en Bebr-eigenaar Marije Haeck overeenstemming hadden bereikt met de Duitse eigenaar RT over de verkoop van de D-rt Groep. Hiermee kwam het bedrijf weer in Nederlandse handen.[14]

Door de effecten van de coronapandemie in de reisbranche raakte D-rt Groep in moeilijkheden. Zo kwam duidelijkheid over een voucher-fonds te laat. Op 6 april 2021 werd de D-rt Groep failliet verklaard.[15] De merknaam D-reizen werd vlak voor het faillissement overgeheveld naar een privé onderneming van de directeuren. Hierdoor was mogelijk sprake van paulianeus handelen, wat ervoor zorgde dat de curator een onderzoek in zou stellen.[16] Daarnaast werden de gesprekken met overnamekandidaten wel voortgezet.

Externe link[bewerken | brontekst bewerken]