Dassault Mirage F1

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dassault Mirage F1
DF-ST-91-10018.JPEG
Algemeen
Rol Gevechtsvliegtuig
Bemanning 1
Varianten A, B, C, C-200, CR, CT, D, E, R
Status
Eerste vlucht 23 december 1966
Aantal gebouwd 740
Afmetingen
Lengte 15,33 m
Hoogte 4,49 m
Spanwijdte 8,44 m
Vleugeloppervlak 25 m²
Gewicht
Leeggewicht 7400 kg
Brandstofgewicht: 4100 l + 1160 l + 2300 l kg
Wapenlast Vleugel: 450 km/m² kg
Startgewicht 11.130 kg
Max. gewicht 16.200 kg
Krachtbron
Motor(en) 1x SNECMA Atar 9K-50 turbojet met naverbrander
Stuwkracht 70 kN kN
Prestaties
Topsnelheid 2570 km/u
Vliegbereik 2150 km
Actieradius 425 km
Dienstplafond 20.000 m
Bewapening
Boordgeschut 2x 30 mm DEFA 553
Ophangpunten 5
Bommen Vrije val/parachute
Raketten 2x Matra R550 Magic
Portaal  Portaalicoon   Luchtvaart
DASSAULT-BREGUET MIRAGE F1.png

De Dassault Mirage F1 is een gevechtsvliegtuig van de Franse vliegtuigbouwer Dassault Aviation. Het toestel volgde op de succesvolle Mirage III. In tegenstelling tot al zijn familieleden had de Mirage F1 geen deltavleugels.

De Mirage F1 was de ruggengraat van de Franse luchtmacht tot aan de indiensttreding van de Mirage 2000 in 1984.

Geschiedenis[bewerken]

De Mirage F1 werd op initiatief van Marcel Dassault zelf ontwikkeld. Een prototype vloog voor het eerst op 23 december 1966. In mei daarop werd het vliegtuig officieel goedgekeurd voor dienst bij de Franse luchtmacht.

De F1 bleek duidelijk superieur aan de Mirage III. De stuwkracht was beter, er kon 40% meer brandstof mee, de aanloop van het toestel was korter, het bereik groter en de wendbaarheid beter.

De eerste variant in productie was de Mirage F1C. Omdat de toestellen van de Franse luchtmacht voor alle weersomstandigheden geschikt moesten zijn waren ze uitgerust met de Cyrano IV-radar van Thomson-CSF. In mei 1973 kwam de Mirage F1 in dienst bij de Armée de l'Air toen de eerste productietoestellen werden geleverd. Die waren enkel gewapend met twee 30 mm-kanonnen. In 1976 werd de bewapening uitgebreid met R530-lucht-luchtraketten van Matra met een middellang bereik. Een jaar later werden de R550 Magic en de Amerikaanse AIM-9 Sidewinder toegevoegd, die laatste op vraag van de Griekse luchtmacht.

Varianten[bewerken]

  • Mirage F1C en Mirage F1C-200: eenzitsluchtverdedigingsjager.
  • Mirage F1B: tweezitsluchtverdedigingsjager/trainer.
  • Mirage F1CR en Mirage F1CR-200: eenzits-tactische verkenner en close-air-support-jager.
  • Mirage F1CT: eenzits-close-air-support-jager o.b.v. de F1C-200.
  • Mirage F1AZ: eenzits-close-air-support-jager voor Zuid-Afrikaanse luchtmacht.
  • Mirage F1CZ: eenzitsluchtverdedigingsjager voor Zuid-Afrikaanse luchtmacht.

Gebruikers[bewerken]

Operationele inzet[bewerken]

  • Mirage F1's van de Ecuadoraanse luchtmacht werden tijdens de Paquisha-oorlog met Peru ver van alle actie gehouden. Later, in de Cenepa-oorlog, haalden twee Mirages van Ecuador twee Sukhoi Su-22M's van Peru neer met Matra R550 Magic-raketten.
  • Tijdens de Iran-Irakoorlog zette Irak Mirage F1EQ's intensief in tegen grond-, lucht- en zeedoelen. Tijdens de Golfoorlog werd de Iraakse luchtmacht nauwelijks ingezet, wegens het enorme luchtoverwicht van de door Amerika geleide coalitie, maar er werden toch verschillende Iraakse Mirage F1's neergehaald.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]