Deens-Zweedse Oorlog (1657-1658)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Deens-Zweedse Oorlog (1657-1658)
Onderdeel van Noordse Oorlog (1655-1660)
Verplaatsing over de Belten
Verplaatsing over de Belten
Datum 1657–1658
Locatie Denemarken, Zweden
Resultaat Zweedse overwinning
Territoriale
veranderingen
Skåne, Blekinge, Halland, Bohuslän, Bornholm en Trøndelag worden Zweeds
Verdrag Vrede van Roskilde
Strijdende partijen
Naval Ensign of Sweden.svg Zweden Flag of Denmark.svg Denemarken
Leiders en commandanten
Naval Ensign of Sweden.svg Karel X Gustaaf
Naval Ensign of Sweden.svg Karel Gustaaf Wrangel
Naval Ensign of Sweden.svg Gustaaf Otto Stenbock
Naval Ensign of Sweden.svg Per Brahe de Jonge
Flag of Denmark.svg Frederik III
Flag of Denmark.svg Ulrik Frederik Gyldenløve
Flag of Denmark.svg Anders Bille
Flag of Denmark.svg Iver Krabbe

De Deens-Zweedse Oorlog van 1657-1658 was een oorlog die werd gevochten tussen Zweden en Denemarken-Noorwegen. Vanaf 1655 was Karel X, koning van Zweden, in oorlog tegen Polen-Litouwen, waarop Frederik III van Denemarken in 1657 zijn kans schoon zag om zijn bij de Vrede van Brömsebro verloren gebieden terug te veroveren en viel Zweden aan. De uitbraak van deze oorlog gaf Karel X een excuus om zich terug te trekken uit de Poolse campagne en zich op Denemarken te richten.

Een zeer koude winter zorgde ervoor dat de Deense vloot in de haven moest blijven en dat de Grote en Kleine Belt waren bevroren. Nadat Zweedse troepen Jutland vanuit het zuiden waren binnengetrokken, marcheerde ook nog een troepenmacht van 7000 man over de bevroren Kleine Belt op 30 januari 1658. Het leger wist Funen en Langeland in slechts enkele dagen te veroveren. Het Zweedse leger rukte verder op naar Seeland en bedreigde de Deense hoofdstad Kopenhagen. De snelle Zweedse opmars over de bevroren Belten kwam als totaal onverwacht en Frederik III moest zich op 26 februari 1658 overgegeven en tekende de Vrede van Roskilde.

Zweden had zijn meest prestigieuze overwinning behaald, terwijl Denemarken een zeer kostbare nederlaag leed.[1] Denemarken moest Skåne, Blekinge, Halland, Bohuslän, het eiland Bornholm en Trøndelag afstaan. Halland was al onder Zweedse controle geweest na de Vrede van Brömsebro uit 1645, maar kwam nu blijvend onder Zweedse heerschappij.