Dubbelkoor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een dubbelkoor is een combinatie van twee koren die samen één muziekstuk uitvoeren dat voor deze combinatie is geschreven. Een muziekstuk voor een dubbelkoor heet een 'dubbelkorig' muziekstuk.

De twee koren zingen elkaar afwisselend toe, maar zingen soms ook samen. Deze techniek met cori spezzati zou voor het eerst zijn toegepast in de 16e eeuw door de componisten Adriaan Willaert en Giovanni Gabrieli in de San Marcobasiliek te Venetië. Heinrich Schütz paste deze opstelling ook toe in een aantal van zijn werken.

Hoewel de oorspronkelijke bedoeling was te werken met twee koren die op enige afstand van elkaar stonden om zo een soort stereo-effect te verwezenlijken, werd een dergelijke opstelling al snel te lastig gevonden en blijft het koor meestal bijeen staan. Het is echter wel in bijvoorbeeld acht stemmen verdeeld. Goede en bekende voorbeelden hiervan zijn het Osanna (onderdeel van het Sanctus) van de Hohe Messe (Mis in b klein) van J. S. Bach en het openingskoor van diens Matthäuspassion, alsook het Qui tollis (onderdeel van het Gloria) van Mozarts Grote Mis in c klein, KV 427.

Een ander dubbelkorig werk is de Mis voor dubbelkoor van Frank Martin.

Zie ook[bewerken]