Duras (familie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Samenvoegen naar Ten minste één Wikipediagebruiker vindt dat de inhoud van dit artikel ingevoegd zou moeten worden in Graafschap Duras, of dat er een duidelijkere afbakening tussen beide artikelen dient te worden gemaakt. Als de tekst wordt ingevoegd, dient dit artikel een redirect te worden (bekijk voorstel).

De familie Duras (ook wel Durras) was een grafelijke familie die het graafschap Duras bezat.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

De heren van Duras waren gesproten uit de familie van de heren van Loon. Ze droegen de titel van erfelijk maarschalk van het Land van Luik en van het graafschap Loon. Ze waren hoofdvoogden van de abdij en van de stad Sint-Truiden. Nadat het domein Duras gedurende de tiende en twaalfde eeuw eigendom was gebleven van de heren van Duras, kwam er, toen zij uitstierven, betwisting in het begin van de dertiende eeuw. Het domein werd betwist door de hertog van Brabant en door de graaf van Loon. De hertog van Brabant en Lotharingen, Hendrik I werd in 1225 verslagen door de prins-bisschop van Luik Hugo van Pierrepont in de slag bij Steps, niet ver van Montenaken. De winnaar verleende Duras, met in het midden het Kasteel van Duras aan graaf Lodewijk II van Loon, mits leenhulde.

Tijdens de 18e eeuw had de familie invloed in het Belgische Wilsele en omstreken. Anne-Antoinette d'Oyenbrugghe was de laatste vrouwe van Duras. Langs haar was haar echtgenoot Philippe van der Noot (overleden op 10 december 1759) graaf van Duras. Na hem nam hun jongste zoon, Jean Joseph Philippe van der Noot (1746-1802), bezit van het kasteel van Duras. Zijn dochter Louise van der Noot (1785-1863) trouwde achtereenvolgens met Louis-Eugène de Ligne (1766-1813) en Charles d'Oultremont (1789-1852). Een nieuw kasteel werd gebouwd, dat tot op heden door nakomelingen wordt bewoond.

In de 19e eeuw stierf de familie Van der Noot de Duras uit. Als eerbetoon voor deze familie, die enkele heren en vrouwen van Wilsele voortbracht, werd een straat uit Wilsele-Putkapel naar hen vernoemd, de Durasstraat.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Eug. DE SEYN, Geschied- en Aardrijkskundig woordenboek der Belgische gemeenten, Brussel, 1938.
  • Oscar COOMANS DE BRACHENE, Etat présent de la noblesse belge, Annuaire 1995, Brussel, 1995.