Enrico Letta

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Enrico Letta
Enrico Letta
Enrico Letta
Geboren 20 augustus 1966
Pisa (Toscane)
Politieke partij Democratische Partij
Partner Gianna Fregonara
Beroep Politicus
Religie Rooms-katholiek
55e premier van Italië
Aangetreden 28 april 2013
Einde termijn 22 februari 2014
Vicepremier(s) Angelino Alfano
President Giorgio Napolitano
Voorganger Mario Monti
Opvolger Matteo Renzi
Afgevaardigde
Huidige functie
Aangetreden 30 mei 2001
Minister van Economische Ontwikkeling
Aangetreden 22 december 1999
Einde termijn 11 juni 2001
Premier Massimo D'Alema (1999-2000)
Giuliano Amato (2000-2001)
Voorganger Pier Luigi Bersani
Opvolger Antonio Marzano
Minister van Europese Zaken
Aangetreden 21 oktober 1998
Einde termijn 22 december 1999
Premier Massimo D'Alema
Voorganger Lamberto Dini
Opvolger Patrizia Toia
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Enrico Letta (Pisa, 20 augustus 1966) is een Italiaans politicus van de Democratische Partij. Hij was tussen 28 april 2013 en 22 februari 2014 premier van Italië, als opvolger van Mario Monti.

Hij werd geboren als zoon van Giorgio Letta, een hoogleraar kansberekening, en Anna Banchi. Zijn oom Gianni Letta is staatssecretaris geweest in alle kabinetten-Berlusconi.

Carrière[bewerken]

Letta was minister van Gemeenschapsbeleid[1] in het kabinet-D'Alema I, als jongste minister in de geschiedenis van de Italiaanse Republiek. Vervolgens was Letta minister van Industrie in de kabinetten D'Alema II en Amato II en was hij als Europarlementariër lid van de liberale ALDE-groep, een mandaat dat hij na twee jaar neerlegde om in het kabinet-Prodi II staatssecretaris toegevoegd aan de Eerste Minister te worden.

Vervolgens was hij Kamerlid voor de Democratische Partij, waarvan hij tussen 2009 en 2013 nationaal vicesecretaris geweest is.

Op 24 april 2013 vroeg president Giorgio Napolitano hem een regering te vormen. Daarmee was hij de beoogde premier van Italië.[2] Op 28 april werd zijn kabinet beëdigd.

Ontslag[bewerken]

Op 13 februari 2014 kondigde Letta zijn aftreden aan onder druk van het PD-partijbestuur.[3] Op 14 februari 2014 vroeg hij ontslag aan president Giorgio Napolitano. Die sprak met de leiders van alle politieke partijen om tot een oplossing te komen.[4] De opvolger van Letta als premier was PD-secretaris Matteo Renzi.

Voorganger:
Mario Monti
minister-president van Italië
april 2013 - februari 2014
Opvolger:
Matteo Renzi