Naar inhoud springen

Epsilon Eridani

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Epsilon Eridani
Epsilon Eridani
Sterrenbeeld Eridanus
Bayer-aanduiding ε Eri
Overige aanduidingen Ran, 18 Eri, BD-09 697, GJ 144, HD 22049, HR 1084, IRAS 03305-0937, IRC -10048, RAFGL 497, SAO 130564
Waarnemingsgegevens
Rechte klimming 3u32m55,8s
Declinatie
(Epoche 2000)
−9° 27' 30"
Schijnbare magnitude 3,73
Details
Lichtkracht 0,28 (x Zon)
Spectraalklasse K2V
Temperatuur (K) 5.100 K/4.800 °C
Afstand* (lj) 10,502 lj (P=310,5773 mas)
Straal 0,84 (x Zon)
Massa 0,85 (x Zon, geschat)
Veranderlijk ja, rotatievariabele BY Draconis type, amplitude 0,05 magnitude
Meervoudig ja, scheiding 2", magnitudeverschil 3
Eigenbeweging (μ) Rk: −974,76 mas/jr
Dec: 20,88 mas/jr
* afstanden aangegeven als "parallax xxx = yyy lj" zijn herleid uit de in de bron aangegeven parallax
Portaal  Portaalicoon   Astronomie
Stofschil rond Epsilon Eridani (James Clerk Maxwell Telescope)
Lichtkromme van Epsilon Eridani

Epsilon Eridani is een ster op een afstand van 10,50 lichtjaar in het sterrenbeeld Eridanus (Rivier Eridanus). De hoofdreeksster met spectraalklasse K2V heeft een schijnbare magnitude van 3,73.

Epsilon Eridani is enigszins zon-achtig (een type K hoofdreeksster), maar wordt niet gezien als grote kandidaat voor het bestaan van leven zoals op Aarde, vooral niet omdat het een relatief jonge ster is (500 miljoen tot 1 miljard jaar oud). Epsilon Eridani is met het blote oog zichtbaar.

De massa wordt geschat op 85% van de zonnemassa, de diameter op 84%, de lichtsterkte op 28%. De rotatiesnelheid is eens per 11 dagen (de zon eens per 27 dagen). Het spectrum is sterk variabel.

In 1988 werd een stofring om de ster ontdekt, met de grootste massa tussen 35 en 75 A.E.. In 2000 werd een Jupiter-achtige planeet ontdekt, genaamd Epsilon Eridani b. De planeet cirkelt in 6,8 jaar om de ster, in een elliptische baan op een afstand tussen 1,3 en 5,3 A.E.. Er wordt gehoopt dat de Hubble ruimtetelescoop in staat is om de planeet direct te fotograferen. Om verschillende redenen wordt er de aanwezigheid van een tweede, kleinere (van 30 aardmassa's) planeet (Epsilon Eridani c) verondersteld, die in een grotere baan (40 A.E.) om de ster cirkelt. De situatie in het stelsel is in overeenkomst met de ideeën over het ontstaan van een zonnestelsel. In 2025 kon de JWST de aanwezigheid van planeten bij Epsilon Eridani niet bevestigen.[1]

Er is en wordt wel gespeculeerd over het bestaan van leven in het stelsel van Epsilon Eridani. Het stelsel werd al in 1960 onderzocht in het OZMA project. De bewoonbare zone bevindt zich tussen 0,4 en 0,6 A.E. om de ster. Op die afstand lijkt de stofring niet aanwezig, en is er plaats voor een Aarde-achtige planeet.

[bewerken | brontekst bewerken]
Zie de categorie Epsilon Eridani van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.