Ernst I van Oostenrijk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ernst van Habsburg
1377-1424
Artshertog van Stiermarken
Periode 1406-1424 (samen met Albert II)
Voorganger Leopold IX
Opvolger Frederik
Aartshertog van Karinthië
Periode 1406-1424 (samen met Albert II)
Voorganger Willem
Opvolger Frederik
Vader Leopold III
Moeder Viridis Vicsonti

Ernst I van Habsburg, ook wel Ernst de IJzeren genoemd (Bruck an der Mur, 1377 - aldaar, 10 juni 1424) was de eerste die zich Oostenrijkse aartshertog noemde.

Na de dood van zijn vader, Leopold III van Oostenrijk, tijdens de Slag bij Sempach in 1386, werd zijn oom Albrecht III van Oostenrijk als zijn voogd aangewezen. In 1401 vergezelde Ernst de Rooms-Duitse koning Ruprecht op diens reis naar Italië. Bij een nieuwe verdeling van de Oostenrijkse hertogdommen in 1406 viel Ernst Stiermarken, Karinthië en Krain ten deel, wat uiteindelijk leidde tot een burgeroorlog in 1407. De oorlog werd in 1409 beëindigd, en in 1414 liet Ernst zich als laatste hertog kronen volgens de oude gebruiken van Carinthië; hierna liet hij zichzelf aartshertog noemen. Hij was de eerste Habsburger die de titel gebruikte sinds die was ingevoerd door Rudolf IV.

Vanaf 1412 verliepen de relaties tussen Ernst en keizer Sigismund stroef vanwege de expansiedrang aan beide kanten. Ernsts broer, Frederik, werd in 1417 uit zijn hertogdom Tirol verdreven door Sigismund. De broers wisten samen echter Tirol te verdedigen tegen de keizer. In 1415 had Ernsts vrouw, Cymburgis van Mazovië, de troonopvolger Frederik gebaard; omdat de overige twee takken van Habsburg zouden uitsterven, werd Ernst I de stamvader van alle latere Habsburgers.

Nageslacht[bewerken]

Vijf van Ernsts kinderen stierven jong; de overige vier worden hieronder genoemd.