Franse verovering van Marokko

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Franse verovering van Marokko
Franse verovering van Marokko
Datum 1907 - 1934
Locatie Marokko
Resultaat Franse overwinning
Casus belli Verdrag van Fez
Territoriale
veranderingen
Frankrijk verovert Marokko.
Strijdende partijen
Vlag van Frankrijk Frankrijk Diverse stammen uit Marokko
Leiders en commandanten
Vlag van Frankrijk Hubert Lyautey
Vlag van Frankrijk Paul Prosper Henrys
Vlag van Frankrijk Joseph-François Poeymirau
Vlag van Frankrijk Philippe Pétain
Hajj Hammou of Oulad Hriz
Abdel-Salam Mohammed Abdel-Karim
Mhamadi Bojabbar Mohamed
Mouha ou Hammou Zayani
Moha ou Said
Ali Amhaouch
Assou Oubasslam
Troepensterkte
tussen 2000 en 103.000 300.000 tot 500.000
Verliezen
20.000 doden,
13.324 gewonden
100.000

De Franse verovering van Marokko vond plaats in 1911 in de nasleep van de Agadir-crisis, toen de Marokkaanse strijdkrachten de door de Fransen bezette stad Fez belegerden.

Geschiedenis[bewerken | brontekst bewerken]

Op 30 maart 1912 ondertekende Sultan Abdelhafid het Verdrag van Fez, waarbij formeel de Marokkaanse soevereiniteit werd overgedragen aan Frankrijk, waardoor Marokko werd omgezet in een protectoraat van Frankrijk. Veel regio's bleven echter tot 1934 in opstand, toen Marokko als gepacificeerd werd verklaard. In verschillende regio's werd de Franse autoriteit echter gehandhaafd door samenwerking met lokale leiders en niet door militaire kracht.

Op 17 april 1912 muitten Marokkaanse infanteristen in het Franse garnizoen in Fez. De Marokkanen waren echter niet in staat om de stad te veroveren en werden verslagen door een Frans ontzettingsleger. Eind mei 1912 vielen Marokkaanse troepen zonder succes het versterkte Franse garnizoen in Fez aan. De laatste nasleep van de verovering van Marokko vond plaats in 1933-34, de pacificatie van Marokko duurde meer dan 22 jaar.

Zie ook[bewerken | brontekst bewerken]