Gérard le Hardÿ de Beaulieu

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen

Jean Gérard Théodore le Hardÿ de Beaulieu (Brussel, 3 januari 1921 - Sint-Lambrechts-Woluwe, 3 juni 1998)[1] was een Belgisch volksvertegenwoordiger.

Levensloop[bewerken]

Burggraaf (1967) Gerard le Hardÿ was een zoon van burggraaf Robert le Hardÿ de Beaulieu 1891-1967) en van barones Marie-Antoinette d'Huart (1898-1998). Hij was een achterkleinzoon van Adolphe Le Hardy de Beaulieu. Hij trouwde in 1959 met prinses Maria-Salvatrix de Merode (1928) en ze hadden een zoon en een dochter.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog behoorde hij tot het Verzet en werd hij gevangengenomen.

Licentiaat in de politieke en sociale wetenschappen aan de Katholieke Universiteit Leuven, werd hij kabinetsattaché bij minister Pierre Wigny (1947-1950) en secretaris van het Tienjarenplan voor Congo (1950-1960). Van 1969 tot 1978 was hij bestuurder bij de NMBS.

In 1946 werd hij verkozen tot gemeenteraadslid in Gosselies (1947-1976). Hij werd in 1958 verkozen tot provincieraadslid en werd bestendig afgevaardigde in de provincie Henegouwen (1971-1978).

In 1979 werd hij, na de verkiezingen van december 1978, PSC-volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Charleroi en vervulde dit mandaat tot in 1987.

Hij was ook:

  • lid van de Waalse economische raad, waarvan hij bureaulid was in 1980-1981,
  • bestuurder van de Waalse Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappij (SDRW) vanaf 1973.

Literatuur[bewerken]

  • Humbert DE MARNIX DE SAINTE-ALDEGONDE, État présent de la noblesse belge, Annuaire 2007, brussel, 2007.
  • Encyclopédie du Mouvement wallon, Parlementaires et ministres de la Wallonie (1974-2009), t. IV, Namen, Institut Destrée, 2010

Voetnota[bewerken]

  1. De Encyclopédie du mouvement wallon geeft, ten onrechte waarschijnlijk, voor het overlijden: Charleroi, 5 juni 1998.