Günther Mader

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Günther Mader
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonlijke informatie
Volledige naam Günther Mader
Geboortedatum 24 juni 1964
Geboorteplaats Matrei am Brenner
Nationaliteit Vlag van Oostenrijk Oostenrijk
Lengte 1,77 m
Gewicht 77 kg
Sportieve informatie
Discipline alpineskiën
Club Ski Club Gries Am Brenner
Olympische Spelen 1988, 1992, 1994, 1998
Portaal  Portaalicoon   Sport

Günther Mader (Matrei am Brenner, 24 juni 1964) is een Oostenrijks voormalig alpineskiër. Hij nam viermaal deel aan de Olympische Spelen en behaalde een bronzen medaille tijdens de Olympische Winterspelen 1992 in Albertville.

Carrière[bewerken]

Mader maakte zijn wereldbekerdebuut op 22 december 1982 tijdens de super G van Madonna di Campligio. Tijdens de Wereldbeker alpineskiën 1985/1986 behaalde Mader zijn eerste overwinning in een wereldbekerwedstrijd met winst op de combinatie in Wengen. Op de Wereldkampioenschappen alpineskiën 1987 in Vail (Colorado) behaalde Mader zijn eerste medailles op een internationaal toernooi. In de combinatie behaalde hij de bronzen medaille achter Pirmin Zurbriggen en wereldkampioen Marc Girardelli. Op de slalom deed Mader nog beter met een zilveren medaille achter de West-Duitser Frank Wörndl. Ook op de Wereldkampioenschappen alpineskiën 1989 de Wereldkampioenschappen alpineskiën 1991 behaalde Mader de bronzen medaille in de combinatie.

Mader nam jn 1988 een eerste keer deel aan de Olympische winterspelen. In Calgary eindignde Mader op de 5e plaats in de Super G en 11e in de reuzenslalom. In de wereldbeker alpineskiën eindigde Mader derde in het algemene eindklassement van het seizoen 1989/1990 achter Pirmin Zurbriggen en de Noor Ole Kristian Furuseth. Met hetzelfde puntenaantal als diezelfde Furuseth won Mader wel het eindklassement in de wereldbeker slalom. In 1992 behaalde Mader zijn enige Olympische medaille: in de Olympische afdaling behaalde hij brons na zijn landgenoot Patrick Ortlieb en de Fransman Franck Piccard. Twee jaar later, op de Olympische Winterspelen 1994 in Lillehammer viel Mader net naast het podium van de Combinatie. Op de WK 1996 behaalde Mader zijn 4e bronzen medaille op de combinatie op een WK. Tijdens de WK 1997 behaalde Mader nog brons op de Super G, zijn enige medaille op een internationaal toernooi op dit nummer. Ook op de Olympische Winterspelen 1998 in Nagano moest Mader tevreden zijn met een 4e plaats op de combinatie.

Mader won in zijn loopbaan 14 wereldbekerwedstrijden. Hij behoort ook tot het selecte gezelschap van slechts 5 alpineskiërs die een wereldbekerwedstrijd in de 5 verschillende disciplines konden winnen. Desondanks won Mader nooit het eindklassement in de algemene wereldbeker. Zowel in de wereldbeker alpineskiën 1994/1995 als in 1995/1996 eindigde hij op de tweede plaats in het eindklassement, respectievelijk achter Alberto Tomba en Lasse Kjus. In het seizoen 1995/1996 won hij wel eindklassement van de wereldbeker in de combinatie.

Op het einde van het seizoen 1997/1998 zette Mader een punt achter zijn professionele loopbaan als alpineskiër. 13 dagen na zijn afscheid kreeg Mader tijdens een voetbalwedstrijd een beroerte. Als gevolg hiervan was half zijn lichaam verlamd en verloor Mader 85% van zijn woordenschat. Na 3 jaar revalidatie kon hij volledig herstellen. In 2003 bracht Mader zijn levensverhaal in boekvorm uit onder de titel: "Überleben". In dit boek beschrijft hij zijn loopbaan als alpineskiër maar ook de periode van zijn beroerte en herstel.[1][2]

Resultaten[bewerken]

Wereldkampioenschappen[bewerken]

Jaar Plaats Resultaten
1985 Bormio 8e Combinatie
1987 Vail (Colorado) Zilver Slalom
Brons Combinatie
13e Super G
1989 Vail (Colorado) Brons Combinatie
1991 Saalbach-Hinterglemm Brons Combinatie
12e Super G
13e Slalom
14e Reuzenslalom
1993 Morioka 4e Combinatie
17e Afdaling
18e Reuzenslalom
1996 Sierra Nevada Brons Combinatie
6e Afdaling
7e Super G
12e Reuzenslalom
1997 Sestriere Brons Super G


Olympische Spelen[bewerken]

Jaar Plaats Resultaten
1988 Calgary 5e Super G
11e Reuzenslalom
19e Afdaling
DNF2 Slalom
DNF2 Combinatie
1992 Albertville Brons Afdaling
6e Reuzenslalom
7e Super G
DNF1 Combinatie
1994 Lillehammer 4e Combinatie
9e Super G
11e Reuzenslalom
19e Afdaling
DNF1 Slalom
1998 Nagano 4e Combinatie

Wereldbeker[bewerken]

Eindklasseringen
Seizoen Algm AD SL RS SG SC
1982/1983 56e - - 25e - -
1983/1984 33e - 40e 15e - 18e
1984/1985 59e - - 26e - -
1985/1986 10e - 8e 13e 11e 7e
1986/1987 13e - 8e 20e 7e -
1987/1988 4e 48e Zilver 5e 10e Zilver
1988/1989 25e 27e 17e 16e 11e -
1989/1990 Brons - 16e Goud Zilver 5e
1990/1991 7e 33e 15e 7e 5e Brons
1991/1992 6e 10e 21e 33e Brons 11e
1992/1993 4e 13e 18e 33e Zilver Zilver
1993/1994 4e 32e 11e 8e 5e 5e
1994/1995 Zilver 11e 33e 9e Zilver 6e
1995/1996 Zilver Zilver 25e 13e 11e Goud
1996/1997 14e 26e 29e 11e 10e Zilver
1997/1998 26e 30e 27e 22e 14e -
Wereldbekerzeges (14)
Datum Plaats Onderdeel
21 februari 1986 Vlag van Zwitserland Wengen Combinatie
2 maart 1986 Vlag van Noorwegen Geilo Slalom
20 maart 1998 Vlag van Zweden Åre Combinatie
2 december 1989 Vlag van Canada Mont-Sainte-Anne Reuzenslalom
30 januari 1990 Vlag van Frankrijk Les Menuires Super G
6 januari 1991 Vlag van Duitsland Garmisch-Partenkirchen Super G
8 maart 1992 Vlag van Canada Panorama Mountain Village Super G
28 maart 1993 Vlag van Canada Whistler Super G
27 november 1993 Vlag van Verenigde Staten Park City Reuzenslalom
12 december 1993 Vlag van Frankrijk Val-d'Isère Super G
16 januari 1995 Vlag van Oostenrijk Kitzbühel Super-G
13 januari 1996 Vlag van Oostenrijk Kitzbühel Afdaling
14 januari 1996 Vlag van Oostenrijk Kitzbuhel Combinatie
12 januari 1997 Vlag van Frankrijk Chamonix Combinatie