Gabriela Dabrowski
| Gabriela Dabrowski | ||||
|---|---|---|---|---|
_02_(cropped3).jpg) | ||||
Washington D.C. 2023 | ||||
| Persoonlijke informatie | ||||
| Nationaliteit | .svg){kind=small} Canada | |||
| Geboorteplaats | Ottawa, Canada | |||
| Geboortedatum | 1 april 1992 | |||
| Woonplaats | Ottawa, Canada | |||
| Lengte | 1,75 m[1] | |||
| Profdebuut | 2011 | |||
| Slaghand | rechts, backhand tweehandig | |||
| Totaal prijzengeld | 7.372.253 Amerikaanse dollar | |||
| Coach | Dan Kiernan | |||
| Profiel | (en) WTA-site | |||
| Enkelspel | ||||
| Winst-verliesbalans | 199–212 | |||
| Titels | 0 WTA, 2 ITF | |||
| Hoogste positie | 164e (3 november 2014) | |||
| Dubbelspel | ||||
| Winst-verliesbalans | 522–332 | |||
| Titels | 23 WTA, 12 ITF | |||
| Hoogste positie | 2e (23 februari 2026) | |||
| WTA Finals | winst (2024) | |||
| Olympische Spelen | 1e ronde (2020) | |||
Grandslamresultaten | ||||
 Australian Open |
halve finale (2024–2026) | |||
 Roland Garros |
kwartfinale (2019) | |||
 Wimbledon |
finale (2019, 2024, 2026) | |||
 US Open |
winst (2023, 2025) | |||
| Gemengd dubbelspel | ||||
| Winst-verliesbalans | 57–34 | |||
| Titels | 2 | |||
| Olympische Spelen | 1e ronde (2020) | |||
Grandslamresultaten | ||||
| Australian Open |
winst (2018) | |||
| Roland Garros |
winst (2017) | |||
| Wimbledon |
kwartfinale (2017, 2021, 2022) | |||
| US Open |
kwartfinale (2016, 2017, 2019) | |||
| Laatst bijgewerkt op: 13 juli 2026 | ||||
| ||||
_(48199313486).jpg)
_(29749573642).jpg)
Gabriela Dabrowski (Ottawa, 1 april 1992) is een tennisspeelster uit Canada. Zij begon met tennis toen zij zeven jaar oud was. Haar favoriete ondergrond is hardcourt. Zij is actief in het proftennis sinds 2006, en boekt voornamelijk successen in het vrouwendubbelspel (met twee grandslamtitels) en in het gemengd dubbelspel (waarin zij eveneens twee grandslamtitels won).
Loopbaan
[bewerken | brontekst bewerken]Junioren
[bewerken | brontekst bewerken]In januari 2010 bereikte zij de vijfde positie op de juniorenranglijst van de ITF.[2] Op het Australian Open 2010 speelde zij samen met Tímea Babos de dubbelspelfinale voor junioren – zij verloren van Jana Čepelová en Chantal Škamlová.
Enkelspel
[bewerken | brontekst bewerken]Dabrowski debuteerde in 2006 op het ITF-toernooi van Hamilton (Canada). Zij stond in 2011 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Toronto (Canada) – zij verloor van de Zwitserse Amra Sadiković. Zij won twee ITF-titels in het enkelspel, een in 2014 in Toronto (Canada) en de andere in 2016 in Nashville (Tennessee, VS).
Dubbelspel
[bewerken | brontekst bewerken]Dabrowski behaalde in het dubbelspel betere resultaten dan in het enkelspel. Zij debuteerde in 2006 op het ITF-toernooi van Hamilton (Canada) samen met landgenote Jillian O'Neill – zij bereikten meteen de halve finale. Zij stond in 2007 voor het eerst in een finale, op het ITF-toernooi van Toronto (Canada), samen met landgenote Sharon Fichman – hier veroverde zij haar eerste titel, door Maria Fernanda Alves en Christina Wheeler te verslaan. In totaal won zij twaalf ITF-titels, de laatste in 2016 in Toronto (Canada).
In 2008 speelde Dabrowski voor het eerst op een WTA-hoofdtoernooi, op het toernooi van Montréal, samen met Sharon Fichman. Zij kwamen niet voorbij de eerste ronde. Zij stond in 2013 voor het eerst in een WTA-finale, op het toernooi van Brussel, samen met de Israëlische Shahar Peer – zij verloren van Anna-Lena Grönefeld en Květa Peschke. Later dat jaar stond Dabrowski nogmaals in een WTA-finale, op het toernooi van Linz – samen met de Poolse Alicja Rosolska verloor zij van de Tsjechische zusjes Plíšková. In 2014 veroverde Dabrowski haar eerste WTA-titel, op het toernooi van Washington, samen met de Japanse Shuko Aoyama, door het Japanse koppel Hiroko Kuwata en Kurumi Nara te verslaan.
Op het US Open 2023 won Dabrowski haar eerste grandslamtitel in deze discipline, samen met de voor Nieuw-Zeeland uitkomende landgenote Erin Routliffe. Met de zelfde partner veroverde zij het eindejaarskampioenschap van 2024, vier WTA-titels in 2023/2024/2025 alsmede haar tweede grandslamtitel op het US Open 2025.[3]
In 2026 pakte Dabrowski haar oude bondgenootschap weer op met de Braziliaanse Luisa Stefani, met wie zij dat jaar nog drie titels won, en de finale van Wimbledon bereikte.
In totaal won zij tot op heden(juli 2026) 23 titels (waarvan zeven met Routliffe, vijf met Stefani en vijf met de Chinese Xu Yifan).
Haar hoogste notering op de WTA-ranglijst is de tweede plaats, die zij bereikte in februari 2026.
Gemengd dubbelspel
[bewerken | brontekst bewerken]In 2017 won Dabrowski het gemengd dubbelspel op Roland Garros, met Rohan Bopanna (India) aan haar zijde – in de finale versloegen zij de Duitse Anna-Lena Grönefeld en Robert Farah Maksoud uit Colombia. In 2018 won zij de titel op het Australian Open, samen met de Kroaat Mate Pavić – hun tegenstanders in de eindstrijd, Tímea Babos (Hongarije) en Rohan Bopanna (India), konden in de match-tiebreak net niet het laatste punt scoren.
Tennis in teamverband
[bewerken | brontekst bewerken]In de periode 2013–2023 maakte Dabrowski deel uit van het Canadese Fed Cup-team – zij behaalde daar een winst/verlies-balans van 15–12. In 2015 speelde zij in Wereldgroep I – in de eerste ronde verloren zij van de latere winnaressen, de Tsjechische ploeg.
Posities op de WTA-ranglijst
[bewerken | brontekst bewerken]Positie per einde seizoen:
| jaar | rang enkelspel | rang dubbelspel |
|---|---|---|
| 2007 | 835 | 1010 |
| 2008 | 865 | 371 |
| 2009 | 805 | 580 |
| 2010 | 494 | 321 |
| 2011 | 359 | 224 |
| 2012 | 395 | 138 |
| 2013 | 238 | 65 |
| 2014 | 164 | 58 |
| 2015 | 318 | 48 |
| 2016 | 748 | 39 |
| 2017 | 278 | 18 |
| 2018 | 461 | 10 |
| 2019 | 484 | 8 |
| 2020 | 484 | 10 |
| 2021 | 714 | 7 |
| 2022 | 1012 | 7 |
| 2023 | – | 8 |
| 2024 | – | 3 |
| 2025 | – | 10 |
Palmares
[bewerken | brontekst bewerken]| Legenda |
|---|
| Grandslamtoernooi |
| Olympische Spelen |
| Year-End Championships |
| Premier Mandatory |
| Premier Five / WTA 1000 |
| Premier / WTA 500 |
| International / WTA 250 |
| Challenger / WTA 125 |
WTA-finaleplaatsen enkelspel
[bewerken | brontekst bewerken]geen
WTA-finaleplaatsen vrouwendubbelspel
[bewerken | brontekst bewerken]
.svg){kind=small}
Finaleplaatsen gemengd dubbelspel
[bewerken | brontekst bewerken]| nr. | finale | toernooi | ondergrond | partner | tegenstanders | score | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| gewonnen finales | |||||||
| 1. | 2017-06-08 | Roland Garros |
gravel |  Rohan Bopanna |
 Anna-Lena Grönefeld Robert Farah Maksoud |
2-6, 6-2, [12-10] | details |
| 2. | 2018-01-28 | Australian Open |
hardcourt |  Mate Pavić |
 Tímea Babos Rohan Bopanna |
2-6, 6-4, [11-9] | details |
| verloren finales | |||||||
| 1. | 2018-06-07 | Roland Garros |
gravel | Mate Pavić |
 Latisha Chan Ivan Dodig |
2-6, 7-6, [8-10] | details |
| 2. | 2019-06-07 | Roland Garros |
gravel | Mate Pavić |
Latisha Chan Ivan Dodig |
1-6, 6-7 | details |
| 3. | 2026-06-04 | Roland Garros |
gravel | Evan King |
 Sara Errani Andrea Vavassori |
6-4, 3-6, [4-10] | details |
Resultaten grandslamtoernooien
[bewerken | brontekst bewerken]| Legenda | |
|---|---|
| g.t. | geen toernooi gehouden |
| l.c. | lagere categorie |
| – | niet deelgenomen |
| G | uitgeschakeld in de groepsfase |
| 1R | uitgeschakeld in de eerste ronde |
| 2R | uitgeschakeld in de tweede ronde |
| 3R | uitgeschakeld in de derde ronde |
| 4R | uitgeschakeld in de vierde ronde |
| KF | uitgeschakeld in de kwartfinale |
| HF | uitgeschakeld in de halve finale |
| F | de finale verloren |
| W | het toernooi gewonnen |
| w-v | winst/verlies-balans |
Enkelspel
[bewerken | brontekst bewerken]geen deelname
Vrouwendubbelspel
[bewerken | brontekst bewerken]| toernooi | 2014 | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | 2026 |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open |
– | 3R | 1R | 2R | KF | 1R | KF | 2R | 2R | 3R | HF | HF | HF |
| Roland Garros |
2R | 1R | 2R | 3R | 3R | KF | 3R | 3R | 3R | 3R | – | – | HF |
| Wimbledon |
1R | 1R | 2R | 1R | HF | F | g.t. | 1R | 3R | 1R | F | KF | F |
| US Open |
3R | 1R | 1R | KF | 2R | KF | KF | HF | KF | W | KF | W |
Gemengd dubbelspel
[bewerken | brontekst bewerken]| toernooi | 2015 | 2016 | 2017 | 2018 | 2019 | 2020 | 2021 | 2022 | 2023 | 2024 | 2025 | 2026 | w-v |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Australian Open |
– | – | KF | W | KF | HF | KF | 1R | 2R | KF | 1R | 1R | 17-9 |
| Roland Garros |
– | – | W | F | F | g.t. | 1R | HF | HF | – | – | F | 21-5 |
| Wimbledon |
1R | 3R | KF | 3R | 3R | g.t. | KF | KF | 1R | 1R | 1R | 2R | 10-11 |
| US Open |
– | KF | KF | 2R | KF | g.t. | 2R | 2R | 1R | 1R | – | 9-8 |
Externe links
[bewerken | brontekst bewerken]
- (en) Profiel van Gabriela Dabrowski op de website van de WTA
- (en) Profiel van Gabriela Dabrowski op de website van de ITF
- (en) Profiel van Gabriela Dabrowski op de website van de Billie Jean King Cup
- (en) Profiel van Gabriela Dabrowski op sports-reference.com (gearchiveerd)
- (en) Profiel van Gabriela Dabrowski op olympedia.org
- (en) Profiel van Gabriela Dabrowski op de website van Wimbledon
- (en) Profiel van Gabriela Dabrowski bij Tennis Canada
- ↑ Zie haar profiel bij Tennis Canada
- ↑ Zie haar ITF-profiel
- ↑ (en) 'Thank you for sticking by me': Dabrowski, Routliffe win second US Open doubles title. WTA (5 september 2025). Gearchiveerd op 8 september 2025. Geraadpleegd op 8 september 2025.