Gerlach Cornelis Joannes van Reenen (1818-1893)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Gerlach Cornelis Joannes van Reenen
Gerlach Cornelis Joannes van Reenen
Gerlach Cornelis Joannes van Reenen
Algemene informatie
Geboren 30 september 1818
Geboorteplaats Amsterdam
Overleden 31 mei 1893
Overlijdensplaats 's-Gravenhage
Politieke functies
1847-1853 lid stedelijke raad en gemeenteraad Amsterdam
1849-1850 wethouder Amsterdam
1850-1853 burgemeester Amsterdam
1850-1853 lid Provinciale Staten van Noord-Holland
1853-1856 minister van Binnenlandse Zaken
1858-1875 lid Tweede Kamer der Staten-Generaal
1858-1869 voorzitter Tweede Kamer der Staten-Generaal
1876-1893 vice-president Raad van State
Handtekening
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Gerlach Cornelis Joannes van Reenen (Amsterdam, 30 september 1818's-Gravenhage, 31 mei 1893) was een conservatieve Nederlandse politicus. Hij was minister en vicepresident van de Raad van State.

Leven en werk[bewerken]

Van Reenen werd in 1818 in Amsterdam geboren als zoon van de hoogleraar rechtswetenschappen Jacobus Hendricus van Reenen en Louise van Vollenhoven, en telg uit het geslacht Van Reenen. Na de Latijnse school te hebben doorlopen studeerde hij rechten aan het Atheneum Illustre in Amsterdam en aan de Leidse hogeschool, waar hij in 1840 op stellingen promoveerde. Na zijn studie vestigde hij zich als advocaat in Amsterdam. Van 1847 tot 1853 maakte hij deel uit van het gemeentebestuur van Amsterdam. Hij was in deze periode tevens achtereenvolgens wethouder (van 1849 tot 1850) en burgemeester (van 1850 tot 1853) van deze stad. Van 1850 tot 1853 was hij lid van Provinciale Staten van Noord-Holland. Daarna begon zijn landelijke carrière. In 1853 werd hij op wens van koning Willem III benoemd tot minister van Binnenlandse zaken in het kabinet-Van Hall-Donker Curtius. Hij realiseerde in de drie jaar van zijn ministerschap diverse wetten, waaronder de Wet op het armbestuur in 1854. In 1856 legde hij zijn ministerschap neer vanwege een verschil van mening over de onderwijswetgeving. In 1858 werd hij gekozen tot lid van de Tweede Kamer. In de periode van zijn Kamerlidmaatschap die tot 1875 duurde, was hij van 1858 tot 1869 Kamervoorzitter. In 1858 weigerde hij een nieuwe benoeming tot minister.[1] In januari 1866 weigerde hij de functie van formateur om voor vervanging te zorgen voor de afgetreden ministers Thorbecke en Olivier.[2] Na het beëindigen van zijn Kamerlidmaatschap werd hij door Willem III - die hem steeds als een steunpilaar zag - benoemd tot vicepresident van de Raad van State. Onder zijn vicepresidentschap nam de Raad van State tweemaal enkele weken het koninklijk gezag waar nadat koning Willem III buiten staat was verklaard te regeren, in 1889 en in 1890. Na het overlijden van Willem III in 1890 fungeerde Van Reenen tot zijn overlijden in 1893 tevens als voorzitter van de Raad van Voogdij over koningin Wilhelmina.

Van Reenen weigerde in 1856 een verheffing tot baron, maar werd in 1876 wel verheven tot jonkheer. Van Reenen was Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw (1854) en drager van het Grootkruis in de Orde van de Eikenkroon (1861) en van het Grootkruis in de Orde van de Nederlandse Leeuw (1887).

Van Reenen trouwde op 7 mei 1842 met Clara Frederica van de Poll. Uit hun huwelijk werden tien kinderen geboren. Hij overleed in mei 1893 op 74-jarige leeftijd in Den Haag.

Voorganger:
P. Huidekoper
Burgemeester van Amsterdam
1850-1853
Opvolger:
H. Provó Kluit
Voorganger:
J.R. Thorbecke
Minister van Binnenlandse Zaken
1853-1856
Opvolger:
G. Simons
Voorganger:
W.A. Baron van Schimmelpenninck van der Oye
Voorzitter van de Tweede Kamer
1858-1869
Opvolger:
W.H. Dullert
Voorganger:
Æ. baron Mackay
Vicepresident van de Raad van State
1876-1893
Opvolger:
Jhr. J.Æ.A. van Panhuys