Groene aarde

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Groeneaarde.png

Groene aarde, ook wel terre verte genoemd is een groen pigment dat in de schilderkunst wordt gebruikt. De kleur is zacht en bescheiden matgroen, zodat de kleur vooral geschikt is voor de schaduwen in een onderschildering. De kleur van de natuurlijke aarde is echter sterk variabel.

Omdat het de complementaire kleur is van roze, is het vooral geschikt voor een onderschildering van de schaduwen van de blanke huid bij het schilderen van een portret bijvoorbeeld. Vooral in de Middeleeuwen werd de kleur op die manier gebruikt. Groene aarde heeft weinig kleurkracht. Bovendien is de verf transparant.

Groene aarde behoort tot de aardkleuren en droogt snel in olieverf.

Groene aarde ontstaat door verwering van mineralen zoals augiet of hoornblende. De kleurgevende stof is een silicaat van aluminium, magnesium, ijzer en wisselt in samenstelling. De chemische formule luidt:

K[(CAl, FeIII), (FeII, Mg)] (AlSi3, Si4) O10(OH)2.

Bij verhitting wordt de kleur bruin, dan ontstaat het weinig gebruikte gebrande groene aarde.

Groene aarde wordt toegepast sinds de oudheid en is in Romeinse fresco's al aangetroffen. Het wordt gewonnen in Centraal-Europa (Tsjechië), bij Verona in Italië en in Frankrijk en in Cyprus. De kleur wordt echter tegenwoordig vooral synthetisch gemaakt. De in de bodem aangetroffen afzettingen zijn van marine oorsprong en waarschijnlijk deels organische. Vanwege de vindplaats bij Verona wordt het pigment ook wel Veronese groen genoemd, maar dit is feitelijk een ander pigment, genoemd naar de schilder Paolo Veronese.