Hartbert van Bierum

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Jump to search

Hartbert van Bierum (gestorven op 12 november 1150) was bisschop van Utrecht van 1139 tot 1150.

Hartbert was domproost van Utrecht tot hij op 24 juli 1139 tot bisschop werd gewijd. Tijdens zijn bewind ontstond een opstand in de stad Groningen. Nadat de bisschop deze opstand had neergeslagen, maakten de bisschop en de stad een afspraak geen omwalling rondom de stad aan te leggen - een afspraak waar de Groningers zich niet lang aan hielden.

Volgens de Quedam narracio was Hartbert afkomstig uit Berum, vermoedelijk wordt hiermee Sexbierum bedoeld. Volgens dezelfde bron gaf de bisschop de oudste van zijn twee broers, Ludolf, de prefectuur van de stad in leen, en de jongere, Leffart, kreeg het kasteel Coevorden in het zuidoosten van Drenthe en daarmee de controle over de enige weg door het Bourtangermoeras van Drenthe naar Duitsland. Door deze familiepolitiek werd de kiem gelegd voor het latere verlies van Drenthe voor het prinsbisdom Utrecht.

Blijkens de Annales Rodenses had Hartbert voor hij priester werd een zoon Gozwinus verwekt die in 1137 intrad in het klooster Rolduc. Gozwinus ging op kruistocht en uit een "Urkunde von Niederrhein" van Lacomblet waar hij zijn bezit voor deze kruistocht verkoopt blijkt dat deze Gozwines afkomstig was uit Boxtel van de Familie van Randerath (uit het geslacht van Sponheim dat weer uit het geslacht afkomstig was van Immo II van de Betuwe).

Voorganger:
Meingod
Domproost van Utrecht
1131-1139
Opvolger:
Koenraad van Babenberg
Voorganger:
Andries van Kuyk
Utrecht-bisdom.PNG Bisschop van Utrecht
1139-1150
Opvolger:
Herman van Horne