Henri Evenepoel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Henri Evenepoel
Zelfportret, 1899 (gravure)
Zelfportret, 1899 (gravure)
Persoonsgegevens
Geboren Nice, 3 oktober 1872
Overleden Parijs, 27 december 1899
Nationaliteit België
Beroep(en) schilder
Oriënterende gegevens
Stijl(en) fauvisme
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur

Henri Evenepoel (Nice, 3 oktober 1872Parijs, 27 december 1899) was een Belgisch schilder.

Hij was zoon van Charles Edmond Armand (Sint-Jans Molenbeek 1846 – Ukkel 1931), ambtenaar maar vooral bekend als amateurpianist en muziekcriticus in La Flandre Libérale (1880-1915) en Guide Musical (1889-1914), en Anna Peppe, die in 1874 overleed.

Het belangrijkste deel van zijn werk wordt tot het fauvisme gerekend. Hij studeerde een jaar te Brussel, bij Ernest Blanc-Garin en de Académie des Beaux-Arts.

Evenepoel in Parijs[bewerken]

Later ging hij in Parijs werken, in het atelier van Gustave Moreau die hem in contact bracht met Henri Matisse en Georges Rouault. Evenepoel woonde in het huisgezin van zijn nicht Louise. Ze hadden een kind, Charles, wat ze verborgen hielden voor Louise's echtgenoot. Hij schilderde Charles vaak maar ook de andere kinderen Henriëtte en Sophie, misschien om geen argwaan te wekken.[1]

De onderwerpen van zijn schilderijen waren vaak zijn familie en vrienden. Zijn enige naakt is het schilderij Eva dat bewaard wordt in het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten te Brussel.[1]

Twee maanden voor zijn dood kocht het Museum voor Schone Kunsten te Gent zijn schilderij De Spanjaard in Parijs aan. Evenepoel vereeuwigde daarop de Spaanse schilder en vriend Francisco Iturrino. Het was het eindresultaat van vijf jaar studie. De voorkeur voor okergeel en roodbruin deed de schilder op tijdens een reis in Algerije.

Evenepoel stierf op 27-jarige leeftijd aan vlektyfus.

Galerij[bewerken]

Literatuur[bewerken]

MIN Eric, Een schilder in Parijs - Henri Evenepoel (1872-1899), De Bezige Bij, 2016.

Zie ook[bewerken]