Henry van Velthuysen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Henri van Velthuysen)
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Henry van Velthuysen
Plaats uw zelfgemaakte foto hier
Persoonsgegevens
Geboren Tandjoeng, Nederlands-Indië, 17 april 1881
Overleden Den Haag, 4 december 1954
Nationaliteit Vlag van Nederland Nederland
Beroep(en) Kunstschilder, journalist
Oriënterende gegevens
Leerling(en) Surono
RKD-profiel
Portaal  Portaalicoon   Kunst & Cultuur
Balische vrouw; ongedateerd, afmeting dagmaat 39 x 59 cm, olieverf op board
Portret, Louisa Wilhelmina Elisabeth Vurtheim-Valk (Betsie; geb. 1855), ongedateerd, afmeting dagmaat 49 x 59 cm, olieverf op doek

Henry (ook Henri) van Velthuysen (Tandjoeng (Nederlands-Indië), 17 april 1881Den Haag, 4 december 1954) was een Nederlandse kunstschilder en journalist.

Levensloop[bewerken | brontekst bewerken]

Privéleven[bewerken | brontekst bewerken]

Van Velthuysen is geboren in het toenmalige Nederlands-Indië. Hij was een zoon van de latere assistent-resident Wilhelmus Adrianus van Velthuijsen (ook Velthuysen) en Tjoa Giok On. Hij trouwde in 1902 in Den Haag met Clara Adelaide Boers van wie hij in 1912 is gescheiden. Hij hertrouwde in 1913 in Batavia met Emilie Wiemans.

Carrière[bewerken | brontekst bewerken]

Van Velthuysen studeerde Fine Arts aan de Universiteit van Californië - Berkeley en vestigde zich daarna in 1905 in Batavia. Hij was lid van de Bataviasche kunstkring. Zijn werk bestaat voornamelijk uit olieverfschilderijen, terwijl ook een enkele tekening bewaard is gebleven. Zijn genres zijn voornamelijk portretten, stillevens, landschappen en ontwerpen van affiches. Hij wordt wel gerekend tot de zogenaamde "Mooi Indië-schilders". Over zijn werk schrijft het Soerabaijasch Handelsblad:

Henri van Veldhuysen is, hoewel geen "modern" schilder, evenmin een gedachteloos navolger der verouderde impressionistische school. Zijn werk toont zekere persoonlijkheid van opvatting, welke daarop een onmiskenbaar stempel drukt. Hij heeft zich een eigen uitdrukkingswijze verworven, welke in eerlijke opvatting datgene beoogt, wat bij de aanschouwing van het onderwerp hem als schilder aangenaam treft aan vorm en kleur. Zijn kunst heeft dus als voornaamste element het visueele, wat overigens niet zeggen wil dat hij de expressie veronachtzaamt. Hij houdt deze echter doelbewust op het tweede plan... (...) Karakteristiek voor Van Veldhuysens werk is de gebondenheid van kleur en contour.

— Soerabaijasch Handelsblad, 10 september 1938[1]

Tussen 1923 en 1947 nam Van Velthuysen deel aan verschillende tentoonstellingen en had hij enkele solotentoonstellingen. Hij droeg met name bij aan het diorama van het Nederlands-Indië paviljoen op de Koloniale Wereldtentoonstelling in Parijs in 1931 en in januari 1937 nam hij deel aan de vredestentoonstelling in Nagoya, Japan. Hij toont hier enkele zeer grote olieverfschilderijen. Twee ervan werden op 28 januari 1937 in de Java-Bode getoond.

Tot zijn leerlingen behoort de Indonesische schilder Surono (Cilacap, 1914 - Yogyakarta, 2000). Van Velthuysens werken zijn zichtbaar in openbare collecties van Museum voor Land en Volkenkunde, Rotterdam; en Volkenkundig Museum Nusantara, Delft.

Van Velthuysens werkzaamheden vonden voornamelijk in Nederlands-Indië plaats (Batavia en Bandoeng), kort in Zuid-Afrika en na de Tweede Wereldoorlog (1946) tot zijn dood in Den Haag. In Nederland adverteert hij in de Indische courant, waarin hij zich aanbeveelt voor opdrachten.

Naast schilder was hij eigenaar van drukkerij Papyrus en redacteur en kunstcriticus bij het door Dominique Willem Berretty (1891 – 1934) opgerichte blad de Reflector. Dit geïllustreerde weekblad voor Nederlands-Indië verscheen van eind 1915 tot 16 december 1922 en was populair onder Indo-Europeanen. Van Velthuysen stond Berretty financieel bij toen deze het invloedrijke persbureau Aneta oprichtte. De vriendschap tussen beiden zou later bekoelen. Van Velthuysen kreeg na de dood van Berretty de opdracht van Aneta om zijn portret te schilderen.

Tentoonstellingen[bewerken | brontekst bewerken]

  • 1926: Bijdrage aan tentoonstelling in Bandoeng Kunstkring.
  • 1931: Bijdrage aan het diorama van het Nederlands-Indië paviljoen op de Koloniale Wereldtentoonstelling in Parijs.
  • 1935: Bijdrage aan tentoonstelling in Kunstzaal Kolff & Co, Batavia.
  • 1937: Deelname aan vredestentoonstelling in Nagoya, Japan. 
  • 1938, 1839: Solotentoonstellingen in Hotel des Indes, Batavia.
  • 1941: Solotentoonstelling in Kunstzaal Kolff & Co, Batavia.
  • 1947: Solotentoonstelling in Kunsthandel J.N. Frequin, Den Haag.  

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

  • Scheen, Lexicon Nederlandse beeldende kunstenaars 1750-1950, 1969-1970, p. 483
  • Haks/Maris, Lexicon of foreign artists who visualised Indonesia (1600-1950) : surveying painters, watercolourists, draughtsmen, sculptors, illustrators, graphic and industrial artists, 1995, p. 274
  • Jacobs 2000, Beeldend Benelux: biografisch handboek vol. 6, p. 109 (als: Velthuijsen, Henry van)