Het Goudblommeke in Papier

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Goudblommeke, 2009
Interieur, met antieke stoof, 2009

Het Goudblommeke in Papier (Frans: La Fleur en Papier Doré) is een café in de Belgische hoofdstad Brussel.

Het Goudblommeke is een van de bekendste cafés van Brussel, gelegen aan de Cellebroersstraat, en staat in de meeste toeristische gidsen over de stad. Het werd beschermd als monument in 1997 door Monumenten en Landschappen.

Geschiedenis[bewerken]

Het huis behoorde volgens een gedenkplaat in de gevel vanaf 1843 aan de Zusters van Liefde van Sint-Vincentius a Paolo; het was hun eerste Brusselse vestiging. Het pand was kort daarvoor gerestaureerd door Henri Partoes.

In oktober 1944 huurde de anarchistisch dichter, acteur, kunsthandelaar Geert (Gerard) Van Bruaene (1891-1964) het pand van het OCMW van Brussel om er samen met zijn partner Marie-Jeanne Cleeren een artiestencafé te beginnen. Het werd een ontmoetingsplek voor de Brusselse surrealisten en later voor de redactievergaderingen van het kunsttijdschrift Tijd en Mens (met hoofdredacteur Jan Walravens). Van Bruaene rekende veel beroemde kunstenaars tot zijn klanten, onder wie René Magritte, Louis Paul Boon, E.L.T. Mesens, Pierre Alechinsky, Louis Scutenaire, Irène Hamoir, Camille Goemans, Paul Collinet, Wout Hoeboer, Marc Eemans, Albert De Bontridder, Simon Vinkenoog en Hergé. Daarnaast hield Van Bruaene ook meerdere kunstgalerijen: A la Vierge Poupine (met Paul van Ostaijen), Le Cabinet Malrodor, l'Agneau Moustique en Au Diable par le Queue zijn er slechts enkele.

Hugo Claus vierde hier op 31 mei 1955 zijn eerste huwelijk met de actrice en model Elly Overzier (ook bekend als Elly Norden). Zij trouwden op 26 mei 1955 in Gent en de bruiloft werd vijf dagen later (op 31 mei 1955) gevierd in Het Goudblommeke in Papier in aanwezigheid van een vijftigtal vrienden, onder wie Jan Walravens, de schilders Roger Raveel, Albert Saverijs, Karel Appel, Corneille, Jan Cox, Albert Bontridder, Maurice D'Haese, Simon Vinkenoog, Lucebert, Louis Paul Boon en enkele Parijse en Romeinse vrienden. Van Bruaene trad als parodiërende officier van de burgerlijke stand op, deed er de plechtigheid op het stadhuis over, geheel opgetuigd met een breed lint dat bijeengehouden werd met de tand van een olifant.

In 2006 ging het café failliet. Er werd gevreesd voor het voortbestaan, maar enkele bezorgde burgers (onder wie Koen De Visscher, Arnout Wouters en journalist Peter Blommaert) kregen het nodige geld bij elkaar om het café over te nemen en te renoveren. Zij stichtten samen met Jan Béghin, Paul Merckx, Danny Verbiest , Stef van den Bergh en Eric Meersman een coöperatieve vennootschap met beperkte aansprakelijkheid, dat in 2014 al meer dan 140 coöperanten had.

Op 15 september 2007, tijdens de Open Monumentendag, ging het historische café opnieuw open. De officiële heropening met feestelijkheden was op 12 oktober.

Het gebouw is eigendom van het OCMW van Brussel, dat het pand aan de coöperatieve verhuurt.[1]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Opinie: Bloemmeke brusselnieuws.be, 12 september 2007