Hubble Ultra-Deep Field

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Naar navigatie springen Naar zoeken springen
Het Hubble Ultra-Deep Field

Het Hubble Ultra-Deep Field (HUDF) is een opname van een klein deel van de hemel in het sterrenbeeld Oven gemaakt door de Hubble Space Telescope. Het centrum van het veld bevindt zich bij rechte klimming 3h 32m 39,0s en declinatie −27° 47' 29,1″.

Deze opname, gepubliceerd in maart 2004, was tot 2012 de diepste (langdurigste en verste) van een deel van de hemel die ooit gemaakt is. In 2012 werd het Hubble Extreme Deep Field gepubliceerd door NASA wat een klein gedeelte van het Hubble Ultra Deep Field bevat. Het Hubble Ultra Deep Field bevat meer dan 10.000 sterrenstelsels en beslaat 3,4 boogminuten. Dit is slechts een tiende van de diameter van de volle maan, gezien vanaf de aarde.

Doel[bewerken | brontekst bewerken]

Deel van het Hubble Ultra Deep Field met allerlei sterrenstelsels.

Het HUDF is gebruikt om te zoeken naar sterrenstelsels die bestonden tussen 400 en 800 miljoen jaar na de Big Bang (met roodverschuivingen tussen 7 en 12). De ster in het middelpunt van het veld is USNO-A2.0 0600-01400432 met magnitude 18,95.[bron?]

Het veld dat met de Advanced Camera for Surveys (ACS) werd waargenomen bevat meer dan 10.000 objecten, vooral sterrenstelsels, waarvan vele met een roodverschuiving van meer dan 3 en sommige zelfs tussen de 6 en 7. Met de waarnemingen met de Near Infrared Camera and Multi-Object Spectrometer (NICMOS) aan boord van de Hubble ruimtetelescoop kunnen misschien sterrenstelsels met roodverschuivingen tot 12 worden gevonden.

Resultaten[bewerken | brontekst bewerken]

  • Veel stervorming tijdens vroege vorming van sterrenstelsels, minder dan een miljard jaar na de Big Bang.
  • Verbeterde karakterisering van de verdeling van sterrenstelsels, hun aantallen, groottes en helderheid in verschillende tijdvakken, zodat hun evolutie onderzocht kan worden.
  • Bewijs dat sterrenstelsels met een grote roodverschuiving kleiner en minder symmetrisch zijn dan bij een kleine roodverschuiving, door snelle evolutie in de eerste paar miljard jaar na de Big Bang.
  • In het Hubble Ultra Deep Field is het sterrenstelsel met de grootste roodverschuiving gevonden (z=8.55), UDFy-38135539.

Vervolgwaarnemingen[bewerken | brontekst bewerken]

Diepveldwaarnemingen zijn ook gepland voor de toekomstige James Webb-ruimtetelescoop in 2021.

Literatuur[bewerken | brontekst bewerken]

Externe links[bewerken | brontekst bewerken]

Zie de categorie Hubble Ultra Deep Field van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.